تاریخچه دستگاه های تاتو
اولین شکل دستگاه تاتو، قلم الکتریکی است که توسط توماس آلوا ادیسون اختراع شده است و در سال 1876 در آمریکا به ثبت رسید. در اصل این قلم به منظور کپی ارائه شد، لیکن در 1981، ساموئل اورایلی به این نتیجه دست یافت که با تغییر دستگاه ادیسون می توان به راهی برای نفوذ جوهر به داخل پوست دست یافت؛ او با اضافه کردن یک لوله و سیستم سوزنی به دستگاه، دستگاه ادیسون را به همراه یک مخزن جوهر و به عنوان دستگاه تاتو به ثبت رساند.
دستگاه های تاتو جدید مجهز به الکترو مغناطیس هستند. بیست روز پس از ثبت دستگاه روتاری توسط اورایلی، توماس رایلی اولین ماشین تک کویل را به ثبت رساند. دستگاه های دو کویل مدرن توسط آلفرد چارلز اختراع شد. وزن قابل توجه این دستگاه به گونه ای بود که تاتو کار برای تعادل و کاهش وزن دستگاه از نوعی فنر برای نگه داشتن دستگاه استفاده می کردند.
اغلب دستگاه های تاتو مدرن قادر به کنترل عمق، سوزن و فشار وارده به سوزن هستند. این امر موجب افزایش دقت تاتو کاران شده است. پیشرفت دستگاه های تاتو و افزایش دقت این دستگاه ها موقعیت مناسبی برای ظهور سبک نوین تاتوکاری بر روی صورت شد. این سبک از تاتو با نام های “تاتو صورت”، درماپیگمنتیشن” و “آرایش دائمی” شناخته می شود و به منظور حذف یا اضافه کردن لک، خال و زخم مورد استفاده قرار می گیرد.
?
متداول ترین دستگاه های تاتو عبارتند از: دستگاه روتاری، دستگاه کویل، دستگاه لاینر، دستگاه شیدر و دستگاه پنوماتیک. بهترین دستگاه تاتو برای تاتو صورت دستگاه کویل است زیرا سوزن های این دستگاه بسیار ظریف هستند و دقت را افزایش می دهند. قطر سوزن مصرفی برای تاتو معمولا 0.30 یا 0.40 میلی متراست، لیکن قطر سوزن های تاتو صورت از 0.20 تا 0.28 میلی متر در نظر گرفته می شود. سوزن های تاتو صورت به راحتی می شکنند و نیازمند حداقل فشار هستند.
?
قیمت دستگاه های تاتو به عوامل مختلفی چون کاربرد، نوع، جنس و تجهیزات مورد نیاز برای کار با دستگاه بستگی دارد. علاوه بر این، برند و شرکت تولید کننده دستگاه نیز نقش موثری بر قیمت نهایی دستگاه های تاتو دارند. با این حال، قیمت دستگاه های تاتو صورت و بدن از بسیار ارزان و مقرون به صرفه (با کیفیت پایین تر) تا قیمت های بالا (دستگاه های حرفه ای و کیفیت عالی) متفاوت است.