طلاق سبب قطع علقه زوجیت بین زوج و زوجه می باشد، علت طلاق هر موضوعی می تواند باشد که منجر به این امر می گردد که زوج و زوجه تصمیم بر جدایی و پایان زندگی مشترک می گیرند.
طلاق ممکن است به درخواست زوجه و یا زوج مطرح گردد و طرف دیگر راضی به طلاق نباشد که در این مواقع انجام مراحل طلاق دشواری های خاص خود را دارد و کلیه حقوق متعلقه به زوج و زوجه مطابق قانون لحاظ می گردد.
اما گاهی هر دو طرف(زوج و زوجه) تصمیم مشترکی مبنی بر قطع علقه زوجیت و جدایی می گیرند و تصمیم خویش را عملی می نمایند. به چنین طلاقی، طلاق توافقی گفته می شود. طلاق توافقی از این جهت که طرفین در آن به اتفاق نظر رسیده اند به مراتب دردسرهای سایر طلاق ها را دارا نمی باشد و چنانچه زوج و زوجه بر توافقاتشان مصمم باشند با سرعت بیشتری جریان می یابد.
در طلاق توافقی حقوق مشترک زن و مرد از بین نمی رود اما طرفین می توانند نسبت به حقوق مشترک توافق نمایند.
مهریه در طلاق توافقی
مهریه حقی است برای زن که بر ذمه شوهر می باشد که در صورت درخواست وی باید به او پرداخت گردد و میزان آن همان مقداری است که در ابتدای نکاح مقرر شده است اما در طلاق توافقی ممکن است زوج و زوجه بر بخشش آن توافق نمایند یا ممکن است به کمترو یا بیشتر توافق صورت گیرد.
گاهی در مقابل اعطا نمودن حضانت فرزند ممکن است از مهریه صرف نظر گردد و یا ممکن است بر طبق توافقی فی مابین زوج و زوجه به صورت اقساطی در نظر گرفته شود و در کل در طلاق توافقی زوجین می توانند این موضوع را به هر صورتی با یکدیگر توافق نمایند.
حضانت فرزندان در طلاق توافقی
حضانت هم حق و هم تکلیف ابوین است. حضانت فرزند دختر و پسر تا سن هفت سالگی با مادر و سپس با پدر است اما در طلاق توافقی ممکن است طرفین نسبت به این موضوع توافقات دیگری نمایند. برای مثال ممکن است حضانت فرزندان کلا به پدر یا مادر داده شود.
حق ملاقات فرزندان در طلاق توافقی
حق ملاقات فرزندان پس از طلاق معمولا 24 ساعت تا 48 ساعت در هفته است که با توجه به شرایطی میزان ملاقات فرزند ممکن است در فواصل طولانی تری داده شود. در طلاق توافقی، زوج و زوجه در این مر نیز با یکدیگر تواق می نمایند و از آنجایی که این تصمیم جمعی است، دادگاه نیز بدان ترتیب ثر می دهد.