«سراب»

خیلی میخواستش اما هیچوقت بهش احتیاج نداشت

راه رفتن الکی

حرف زدن سراب

نگاه کردن وهم

خوابیدن خیال

بازی کردن دروغ

همه چیز هول توهم میچرخید و دیگر هیچ چیز واقعی نبود...نه غصه و نه شادی

ماهم درین توهم غرق می‌شدیم

بی آنکه بدانبم