
تجربه ملموس یک جنگ دردناک واقعی با بازی کامپیوتری “this war of mine”
داستانها علاوه بر سرگرمی، بهترین ابزار برای افزایش تجربه زیستۀ ما هستند؛ وقتی داستان میخوانیم از زندگی روزمرۀ خود رها شده به میان ماجرا هبوط میکنیم و همراه شخصیت ها رنج میکشیم و میخندیم و وضعیتهای متفاوت بشری را تجربه میکنیم. انسان یک مرتبه بیشتر فرصت زیستن ندارد. داستانها این امکان را در اختیار ما قرار میدهند تا بیشمار زندگی جدید را تجربه کنیم؛ مرزها و محدودیتها را درنوردیم و خود را در شرایط جدید به معرض آزمایش بگذاریم. قصهها اگر هیچ خاصیت دیگری بهجز این نداشته باشند، همین کافی است تا راز اهمیتشان را بر ما آشکار کنند.
قرن هجدهم اگر قرن شکوه شعر و نمایشنامههای منظوم بلند بود، قرن نوزدهم را بدون شک می توان دوران سلطۀ بیچون و چرای رمان و قرن بیستم را دوران پرشکوه سینما محسوب کرد. در تمام این زمانهای طولانی داستانها اهمیتشان را حفظ کرده و خود را پا به پای نوآوری ها به انسان امروز رساندهاند. امروز ما در ساختاری نسبتا جدید دنیای داستان ها را تجربه میکنیم:
"صنعت بازی سازی یا بقول اجنبیها گیمینگ!"
راقم این سطور بر آن است که هیچ افسونی جای "کلمات" را نمیگیرد و هیچ قالبی بر "رمان" برتری نخواهد یافت؛ با این حال حقیقت را حتی اگر خلاف میلمان باشد نمیتوانیم انکار کنیم؛ یک مزیت آشکار بازی بر رمان، سینما، نمایش و ... تعامل فعال مخاطب در پیشرفت داستان و نقش وی در رقم خوردن سرنوشت نهایی شخصیت هاست؛ این کم چیزی نیست!

جنگ یکی از رقتبارترین و تراژیکترین وضعیتهای بشری است؛ مرگ اگر چه همواره بر آستانۀ در ایستاده است اما هیچگاه چون زمانۀ جنگ، ایناندازه به انسان نزدیک نیست! در جنگ انسان هرروز میمیرد و زنده میشود و مرگ خویشان، ویرانی دلبستگیها و گسستن پیوندها را روشنتر از هر زمان-مکان دیگری تجربه میکند.
جنگ محمل خمودگی و نومیدی است. جنگ چونان زهدانی است که هر لحظه آبستن وداع است! جنگ مادر تمام مصیبت هاست؛ تلخترین اتفاقات، هراسآورترین احساسات و غیرقابل تحملترین مصائب را در جنگ میتوان به وضوح دید: قتل، غارت، وداع، دزدی، ترس، وطن فروشی، تلاش برای بقا، گرسنگی، ویرانی، بیسرپناهی و...؛ با این همه، ردی از حماسه، شجاعت، عشق و ایثار را نیز میتوان در آن یافت.

بازیهایی که ما را به میان جنگ میبرند عمدتا تصویری کاریکاتوری و غیرواقعی از جنگ را بازنمایی میکنند؛ یک قهرمان شکستناپذیر که با یک سلاح حساب همه را میرسد و ماجرا را با سلحشوری و غرور به پایان میبرد! اما بازی"این جنگِ من" به گونهطراحی شده است تا واقعیتهای زمخت، تلخ و مشقتبار جنگ را نمایش دهد.
در این بازی راهبردی شما رهبری چند شخصیت را به عهده میگیرید که هریک تواناییهای خاص خود را دارند؛ یکی دونده خوبی است چون روزگاری فوتبالیست بوده؛ آنیکی آشپز ماهری است، شخصیت دیگر سرباز فراری ارتش است و استعداد جسمانی خوبی دارد و دیگری خبرنگاری است که تقریبا هیچ کار خاصی از او برنمیآید!

شما باید چهل روز برای بقا تلاش کنید در حالی که منابع کافی برای زنده ماندن وجود ندارد، زمستان در راه است و خطر همواره تهدیدتان میکند. در این بازی گاهی مجبور میشویم اخلاقیات را زیر پا بگذاریم، از دیگران دزدی کنیم یا حتی ممکن است مجبور شویم کسی را بکشیم که در این صورت شخصیت مرتکب قتل دچار افسردگی میشود و احتمال دارد خودکشی کند!
شخصیتها مدام مریض و گرسنه و ناامید میشوند؛ هر روز نمیتوانید سیرشان کنید؛ حتی اگر تله موش بسازید همیشه چیزی برای خوردن وجود ندارد؛ غذا و آب همیشه جیرهبندی است و حتی گاهی باید یکشخصیت را قربانی کرد تا بقیه زنده بمانند!
بازی دو سبک دارد؛ در یکی شما داستانهای خاصی را دنبال میکنید و در دیگری شخصیت های مدنظرتان را انتخاب کرده، بازی را آغاز میکنید؛ این سختترین تجربه بازی شما خواهد بود چون به هیچ عنوان نمیتوان آزمون و خطا کرد، قابلیت ذخیرهسازی نیز وجود ندارد و اگر شخصیتی را از دست بدهید برای همیشه باید با او وداع کنید! جالب است که مرگ یک از شخصیتها دیگران را افسرده میکند و شخصیتهای افسرده از فرامین شما تبعیت نمیکنند چون حال مساعدی ندارند!

بازی به شدن واقعگرا و سخت است؛ با این حال از جذابیت بالایی برخوردار است و اگر به دیالوگها و مونولوگهای شخصیتها دقت کنید جملات درخشان و نابی را به خاطر خواهید سپرد!
این بازی جذاب با اکثر سیستمهای رایانهای سازگار است و نسبت به بازیهای همرده خود حجم چندانی هم ندارد؛ در عین حال نسخه کوتاه شده اندروید آن نیز موجود است.
امید که این مقاله دوست داران گیم، ادبیات و داستان را به تجربه ارزندهای رهنمون شود.