وقتی آگهی #روایتگر_باش اومد ، اصلاً قصدِ شرکت نداشتم ، حتی وقتی خواهرم ازم پرسید که شرکت میکنی ، گفتم نه ! چون نه گوشی جدید و پیشرفته دارم نه ساعت هوشمند که بخوام از کارهایی که باهاشون انجام دادم بگم آخه گوشیِ من s6 هست اما وقتی چند روز گذشت و با خودم فکر کردم و کارهایی که با گوشی انجام می دادم رو در نظر گرفتم دیدم کلی کارِ خوب و مثبت دارم باهاش انجام میدم که واقعاً جایِ صحبت هست در موردش .
قرنطینه سختی هایِ خودشو داشت ولی باعث شد که من کلی کارِ مثبت انجام بدم ، کارهایی که همیشه از انجام دادنشون طفره میرفتم و همه ی اینها با گوشی میسر شد .
مثلاً کتاب خوندن . با گوشی تونستم کلی کتابِ خوب و جدید دانلود کنم ( از برنامه ها یا سایت هایِ مختلف ) و بخونم ، کلی به اطلاعاتم اضافه شد و از وقتم هم به درستی استفاده شد .
یا ورزش کردن . من هیچوقت نمیتونستم وقتم رو خالی کنم برایِ ورزش کردن اما وقتی تویِ خونه باشی و کارِ زیادی برایِ انجام دادن نداشته باشی ، بهترین زمان برایِ ورزش کردن هست . تونستم با گوشی ویدئو دانلود کنم حتی تویِ چالش هایِ ورزشی شرکت کنم ( از طریق برنامه هایِ مختلف ) . ورزش روحیه ام رو خیلی خوب کرد ، همه رو مدیون گوشی هستم ، مخصوصاً گوشیِ سامسونگ که چندین سالِ دارمش و ازش خیلی راضی هستم .
یک استفاده ی خوبِ دیگه ای که تونستم با گوشی انجام بدم ، این بود که کلی شیرینی و کیک حتی نون پختن رو یاد گرفتم . من همیشه عاشق شیرینی پزی بودم ولی تویِ قرنطینه اینقدر ماهر شدم تویِ این ضمینه که حتی تونستم نون پختن رو یاد بگیرم . همه به لطف گوشی بود که تونستم از تویِ اینترنت کلی دستورایِ جدید پیدا کنم که تجربه هایِ خوبی بشه برام .
راستی بهترین کمکی که گوشی تویِ روزهایِ قرنطینه به آدمها کرد این بود که وقتی ملاقات ها ممنوع شده بود و امکانِ دیدار با خانواده ها نبود ، اون جایِ خالیِ همه رو پُر کرد . میشد به راحتی با عزیزانمون ارتباط برقرار کنیم : تصویری ، صوتی یا پیامی ، خلاصه به هر طریقی .
در آخر فقط میخوام این رو بگم که خیلی خیلی ممنون از گوشی که در روزهایِ سختِ قرنطینه ، همراهِ خوبی برایِ من بود .
به امید روزهایِ بدونِ محدودیت و با شادی هایِ بیشتر ، همراه با گوشی اونم از نوعِ سامسونگش .