#در من چه میگذرد ؟
? گم شده ام انگار
?در هیاهوی صداهای پر از احساس و معنی کلمات
در اوج شادمانی ثبت هنرنمایی لحظه ها
در حس آرام گرفتن قلم در لحظه خاطره بازی اش با دفتر ...
از لمس یادگاری های آن قطرات الماس گونه پاک
آن هنگام که می بینم ناگاه ،وسط خاطره، دفتر خیس است .
#می نویسم تا بمانم
می نویسم از لحظه ای که تمام درد و دل هایت را بر روی دفتر می آوری و او آرام و بی صدا نگاهت می کند و تو بی آنکه حتی متوجه بشی میبینی که تمام دردو دل هایت را بر روی او به جا گذاشته ای ...
مینویسم تا بیابم خانه دوست را ...
سهراب ، من خانه دوست را یافته ام، خانه دوست همین جاست ...
دیگر به دنبال خانه دوست، از این مقصد به آن مقصد نگرد،
خانه دوست اینجاست ...
در دل من
جایی است که او را پر رنگ تر از هر کجایی که می توان یافت، دیده ام...
اینجا همان جاییست که در بحبوحه های طوفان زندگی، آرامشی وصف ناشدنی را در قلب خود لمس میکردم، آرامشی که روح و قلب و وجودم را به اعماق بی انتهای خود، می کشاند؛ تا در اوج گردبادهای سهمگین زندگی ام با لبخندی سرشار از رضایت و شادمانی که همچو برگه برنده ای بر لبان من می درخشد،مسیر رسیدن به بی نهایت خوبی ها را طی کنم و بیایم اورا ...
وجود بی نهایت اورا
و بیابم در آغوش امن او معنای حقیقی زیستن را
❤?
خدا همیشه با ماست ...