
در این پست از مجله اینترنتی جیران به بررسی رفتار طبیعی یک کودک می پردازیم. رفتار طبیعی در کودکان به سن ، شخصیت و رشد جسمی و عاطفی کودک بستگی دارد. اگر با انتظارات خانواده مطابقت نداشته باشد یا اختلال ایجاد کند ، ممکن است رفتار کودک مشکل ساز شود. رفتار طبیعی یا "خوب" معمولاً از نظر اجتماعی ، فرهنگی و رشد مناسب تعیین می شود. دانستن اینکه در هر سنی از کودک چه انتظاراتی دارید به شما کمک می کند تا در مورد طبیعی بودن رفتار او تصمیم بگیرید.
برای تغییر رفتار فرزندم چه کاری می توانم انجام دهم؟
کودکان تمایل دارند وقتی رفتاری را دریافت می کنند پاداش بگیرند و وقتی رفتار را نادیده می گیرند ، آن را متوقف می کنند. سازگاری در واکنش شما به یک رفتار مهم است زیرا پاداش دادن و مجازات یک رفتار مشابه در زمان های مختلف کودک شما را گیج می کند. وقتی فکر می کنید رفتار فرزندتان ممکن است مشکلی باشد ، 3 انتخاب دارید:
تصمیم بگیرید که این رفتار مشکلی ایجاد نمی کند زیرا متناسب با سن کودک و مرحله رشد است.
تلاش برای متوقف کردن رفتار ، یا با نادیده گرفتن آن یا مجازات آن.
رفتار جدیدی را که ترجیح می دهید معرفی کنید و با پاداش دادن به فرزند خود آن را تقویت کنید.
راهی به خوب بودن
بهترین راه برای جلوگیری از رفتار ناخواسته ، نادیده گرفتن آن است. این روش در یک بازه زمانی بهتر عمل می کند. وقتی می خواهید این رفتار بلافاصله متوقف شود ، می توانید از روش زمان بندی استفاده کنید.
چگونه از روش تایم اوت استفاده کنم؟
زودتر از موعد تصمیماتی بگیرید که منجر به یک وقت خارج شود (معمولاً عصبانیت یا رفتار پرخاشگرانه یا خطرناک). مکانی را انتخاب کنید که برای کودک جالب نباشد و ترسناک نباشد ، مانند صندلی ، گوشه یا زمین بازی. هنگامی که از خانه دور هستید ، استفاده از اتومبیل یا محل نشستن مجاور را به عنوان مکان مهلت در نظر بگیرید.
وقتی رفتار غیرقابل قبول اتفاق افتاد ، به او بگویید این رفتار غیرقابل قبول است و هشدار دهید که اگر رفتار متوقف نشود ، او را در تایم اوت قرار می دهی. آرام باشید و عصبانی به نظر نرسید. اگر کودک شما رفتار نامناسبی دارد ، او را با آرامش به منطقه تایم اوت برسانید.
در صورت امکان ، مدت زمانی را که کودک شما وقت تلف نکرده است ، پیگیری کنید. یک تایمر تنظیم کنید تا کودک شما از زمان اتمام وقت مطلع شود. مهلت زمانی باید مختصر باشد (بطور کلی 1 دقیقه برای هر سال) و باید بلافاصله پس از رسیدن به مکان مهلت زمانی یا پس از آرام شدن کودک آغاز شود. شما باید در دید کودک یا گوش او باشید ، اما با او صحبت نکنید. اگر کودک از منطقه زمان خارج شد ، او را به آرامی به منطقه برگردانید و تنظیم مجدد تایمر را در نظر بگیرید. وقتی وقت پایان تمام شد ، اجازه دهید کودک مکان تایم اوت را ترک کند. درباره رفتار بد بحث نکنید اما بعداً به دنبال راه هایی برای پاداش دادن و تقویت رفتار خوب باشید.
چگونه رفتار جدید و دلخواه را تشویق کنم؟
یکی از راه های تشویق رفتار خوب استفاده از سیستم پاداش است. کودکانی که می فهمند رفتار بد قابل تحمل نیست و پاداش رفتار خوب می رود ، مهارت هایی را می آموزند که یک عمر برای آنها ماندگار است. این در کودکان بالای 2 سال بهتر جواب می دهد. کار کردن ممکن است 2 ماه طول بکشد. صبور بودن و داشتن دفترچه یادداشت رفتاری می تواند برای والدین مفید باشد.
1 تا 2 رفتاری را که می خواهید تغییر دهید انتخاب کنید (به عنوان مثال ، عادت های خواب ، مسواک زدن یا برداشتن اسباب بازی). جایزه ای را که فرزندتان از آن برخوردار است انتخاب کنید. به عنوان نمونه ای از پاداش های خوب می توان به داستان اضافی قبل از خواب ، تأخیر نیم ساعت در خواب ، میان وعده ترجیحی یا برای کودکان بزرگتر ، کسب امتیاز نسبت به یک اسباب بازی خاص ، امتیاز یا مقدار کمی پول اشاره کرد.
رفتار مطلوب و پاداش را برای کودک توضیح دهید. به عنوان مثال ، به کودک بگویید ، "اگر قبل از پایان این برنامه تلویزیونی وارد لباس خواب می شوید و مسواک می زنید ، می توانید نیم ساعت بعد بیدار بمانید." فقط یک بار از رفتار درخواست کنید. اگر کودک آنچه را می خواهید انجام داد ، به او پاداش دهید. در صورت لزوم می توانید به کودک کمک کنید ، اما خیلی درگیر آن نشوید. از آنجا که هرگونه توجه والدین ، حتی توجه منفی ، برای کودکان بسیار پاداش آور است ، آنها ممکن است ترجیح دهند در ابتدا به جای پاداش ، توجه والدین را داشته باشند. عبارات انتقال ، مانند "در 5 دقیقه ، زمان بازی به پایان خواهد رسید" ، هنگامی که به کودک خود رفتارهای جدید می آموزید ، مفید است.
این سیستم به شما کمک می کند تا از درگیری قدرت با کودک خود جلوگیری کنید. با این حال ، اگر کودک شما تصمیم بگیرد رفتاری را که شما می پرسید ، مجازات نمی کند. او به راحتی پاداش نمی گیرد.
ضرب و شتم ساعت (روش خوب برای یک کودک تازه کار)
از کودک بخواهید یک کار را انجام دهد. یک تایمر تنظیم کنید. اگر این کار قبل از زنگ زدن تایمر انجام شود ، کودک شما جایزه می گیرد. برای تصمیم گیری در مورد زمان دادن به کودک ، "بهترین زمان" کودک خود را برای انجام آن کار مشخص کنید و 5 دقیقه به او اضافه کنید.
بازی رفتار خوب (برای آموزش یک رفتار جدید خوب است)
لیستی کوتاه از رفتارهای خوب را روی یک نمودار بنویسید و هر بار که رفتار خوب را مشاهده کردید نمودار را با یک ستاره علامت گذاری کنید. بعد از اینکه فرزندتان تعداد کمی ستاره کسب کرد (بسته به سن کودک) ، به او جایزه بدهید.
علامت های خوب / علامت های بد (بهترین روش برای کودکان سخت ، بسیار فعال)
در مدت زمان کوتاهی (حدود یک ساعت) هر بار که فرزندتان رفتار خوبی را مشاهده کردید ، یک علامت بر روی نمودار یا روی دست خود قرار دهید. به عنوان مثال ، اگر می بینید که کودک شما بی سر و صدا بازی می کند ، بدون درگیری ، اسباب بازی بردن یا کتاب خواندن مشکلی را حل می کند ، نمودار را علامت گذاری می کنید. بعد از تعداد مشخصی از علامت ها ، به فرزندتان جایزه بدهید. همچنین می توانید با هر بار بروز رفتار بد ، علائم منفی ایجاد کنید. اگر این کار را انجام دهید ، فقط در صورت وجود امتیازات مثبت بیشتر از علائم منفی ، به فرزندتان جایزه دهید.
توسعه زمان آرام (اغلب هنگام شام خوردن مفید است)
از کودک خود بخواهید تا برای مدت کوتاهی (شاید 30 دقیقه) بی سر و صدا به تنهایی یا با یک خواهر و برادر بازی کند. کودک خود را مرتباً بررسی کنید (هر 2 تا 5 دقیقه بسته به سن کودک) و به ازای هر چند دقیقه ساکت یا خوب بازی کنید ، یک جایزه یا نشانه بدهید. به تدریج فواصل را افزایش دهید (از بررسی رفتار کودک خود هر 2 تا 5 دقیقه به بررسی هر 30 دقیقه بروید) اما همچنان به پاداش دادن برای هر دوره زمانی که فرزندتان ساکت بود یا بازی خوبی داشت ادامه دهید.
اگر رفتار کودک من ناشی از اختلال بیش فعالی با کمبود توجه یا اختلال پردازش حسی باشد ، چه می شود؟
اگر کودک شما دارای مشکلات حسی (که بعضا اختلال پردازش حسی یا SPD نامیده می شود) یا اختلال بیش فعالی با کمبود توجه (ADHD) است ، ممکن است نتواند آرام بنشیند. كودكان مبتلا به SPD و ADHD همچنین ممكن است كنترل بسیار محدودی بر خود داشته باشند. این می تواند والدین را با چالش بیشتری روبرو کند. کودکانی که به این اختلالات مبتلا هستند غالباً به مجازات ها و پاداش ها پاسخ نمی دهند.
در بیشتر مواقع ، والدین کودک مبتلا به ADHD و SPD نیاز دارند که اول با احساسات او کنار بیایید و دوم اینکه با او رفتار کنید. روش های زیادی وجود دارد که می تواند به کودک مبتلا به ADHD یا SPD برای مقابله با احساسات کمک کند. اینها شامل تمرینات تنفسی ، استفاده از نمودار سطح عاطفی و استفاده از فشار عمیق به عنوان راهی برای آرام کردن آنها است. فقط پس از آرام شدن فرزندتان می توانید توضیح دهید که چرا رفتار وی مناسب نبوده یا غیرمنتظره است. با گذشت زمان ، او ممکن است شروع به یادگیری خودتنظیمی احساسات کند. این ممکن است به رفتار کمک کند.
چه کار دیگری می توانم انجام دهم تا به فرزندم کمک کنم رفتار خوبی داشته باشد؟
یک لیست کوتاه از قوانین مهم تهیه کنید و آنها را با فرزند خود دنبال کنید. قوانین باید به ایمنی ، سلامتی و نحوه رفتار با دیگران مربوط شود. هر چه این قوانین کمتر باشد ، ممکن است مجبور به رفتار با قانون شکنی باشید. از درگیری های قدرت ، موقعیت های بدون برد و افراط و تفریط بپرهیزید. وقتی فکر می کنید بیش از حد واکنش نشان داده اید ، بهتر است از عقل سلیم برای حل مسئله استفاده کنید ، حتی اگر مجبور باشید با روش پاداش یا مجازات خود متناقض باشید. از این کار غالباً خودداری کنید زیرا ممکن است کودک شما را گیج کند.
شخصیت اصلی کودک خود را بپذیرید ، خواه خجالتی ، اجتماعی ، پرحرف یا فعال باشد. شخصیت اساسی را می توان کمی تغییر داد ، اما نه خیلی زیاد. سعی کنید از موقعیت هایی که باعث ایجاد مزاحمت در کودک شما می شود مانند تحریک بیش از حد ، خستگی یا بی حوصلگی خودداری کنید. از فرزند خود در مقابل افراد دیگر انتقاد نکنید. رفتار کودک خود را بد توصیف کنید ، اما کودک خود را برچسب بد نگذارید. وقتی فرزندتان شایسته آن است ، اغلب او را تحسین کنید. او را با محبت و اغلب لمس کنید. کودکان خواستار و نیازمند توجه والدین خود هستند.
به خصوص در زمان خواب و وعده های غذایی ، برنامه ها و روالهای کمی ایجاد کنید. سخنان انتقالی را ارائه دهید (مانند "5 دقیقه دیگر ، ما شام خواهیم خورد."). هر زمان که ممکن است به کودک خود اجازه انتخاب دهید. به عنوان مثال ، می توانید بپرسید ، "آیا می خواهید لباس خواب قرمز یا لباس خواب آبی خود را امشب بخوابید؟" "آیا می خواهید من شما را به رختخواب برسانم یا می خواهید همه کارها را به تنهایی انجام دهید؟" "کدام کتاب را می خواهید بخوانید؟"
با بزرگتر شدن کودکان ، ممکن است از مشارکت در ساختن قوانین خانگی لذت ببرند. در هنگام رفتار نادرست در مورد قوانین بحث نکنید ، بلکه فرزند خود را به شرکت در قانونگذاری در زمان دیگری دعوت کنید.
مواردی که باید در نظر گرفت
والدین ممکن است برای جلوگیری از رفتارهای نامطلوب ، برای تربیت فرزند از تنبیه بدنی (مانند ضربه زدن با ضربه) استفاده کنند. بزرگترین اشکال در این روش این است که اگرچه مجازات رفتار بد را برای مدتی متوقف می کند ، اما به کودک شما نمی آموزد که رفتار خود را تغییر دهد. تربیت فرزندتان در واقع فقط به او یاد می دهد كه رفتارهای خوب را انتخاب كند. اگر فرزند شما رفتار خوبی نمی داند ، احتمالاً دوباره به رفتار بدش بازمی گردد. تنبیه بدنی با گذشت زمان کمتر اثر می کند و باعث می شود کودک رفتار پرخاشگرانه ای داشته باشد. همچنین می تواند بیش از حد به کودک آزاری منتقل شود. سایر روشهای تنبیه ترجیح داده می شود و باید در صورت امکان استفاده شود.
سوالاتی که می توانید از پزشک خود بپرسید
آیا فرزند من اختلال رفتاری دارد؟
آیا کودک من اختلال نقص توجه (ADD) دارد؟
آیا فرزند من دارای اختلال طیف اوتیسم است؟
آیا کودک من می تواند از رفتار بد خود رشد کند؟
اگر می ترسم فرزندم بتواند جسمی را به شخص آسیب برساند ، چه کاری باید انجام دهم؟
اگر می ترسم فرزندم به خودش آسیب برساند چه کاری باید انجام دهم؟
آیا دارو به کنترل رفتار کودک من کمک می کند؟