
یه موضوعی که بارها بهش فکر کردم و خیلی دوسش دارمانفاق کردنه...
انفاق یعنی پرکردن خلاهایی که تو هر حوزهای وجود داره
انفاق خیلی مقدسه و باعث میشه روابط انسانی محکمتر بشه
درمقابل
پول ریشه تمام فساده!
تعجب میکنید نه؟ شاید فکر کنید چطور ممکنه؟
اول از همه ما باید همه چیز رو سرجای خودش قرار بدیم تا این پازل رو حل کنیم که چرا پول تو زندگی ما زندگیمون رو تباه میکنه.
تو زندگیما توحید و وحدانیت باید اصل و اساس زندگیمون قرار بگیره و خدا تنها کسی باشه که بهش تکیه میکنیم
پس در نتیجه گفتههای قرآن باید اصول زندگی ما باشه.
حالا
در قرآن یکبار درمورد مناسبات پولی چیزی گفتهنشده اما بارها درمورد انفاق کردن آیه نازل شده...
این یعنی چی؟
به نظرم دنیای قرآنی دنیایی که همه همه چیزشونو انفاق میکنن و درواقع بهجای معامله با آدما با خدا معامله میکنن و انسانها هیچ توقعی از هیچ انسانی ندارن ولی در عوض با جون و دل از مالشون در راه خدا انفاق میکنن
به نظرم دنیای قرآنی دنیایی که همه همه چیزشونو انفاق میکنن و درواقع بهجای معامله با آدما با خدا معامله میکننو انسانها هیچ توقعی از هیچ انسانی ندارن ولی در عوض با جون و دل از مالشون در راه خدا انفاق میکنن
برای مثال
یکی مثلا کشاورزه هر چی درمیاره میده به هرکس که نیاز داره و این وسط با خدا معامله میکنه که جای دیگه نیازش رو برطرف کنه
از جای دیگه یکی نجاره کشاورز احتیاج داره به یه صندلی نجار براش فراهم میکنه
و همینطور این روابط احسن بین آدما شکل میگیره
اما سوالی که پیش میاد اینه که خیلی چیزا ارزش بیشتری دارن که اینطوری لگدمال میشن...
دقیقا مسئله همینه!
ارزش هرکاری با خود اون کار سنجیده نمیشه بلکه ارزشش زمانی سنجیده میشه که با چه کسی معامله شده...
وقتی ما هرکاری که میکنیم چه کاسبی باشه چه خدمات و چه مادری و همسری و پدری و... وقتی با خدا معامله کنیم دیگه سختی اون کار رو فراموش میکنیم و مطمئنیم اگه یه جایی نیاز کسی رو برطرف کردیم قطعا خدا جای دیگه نیاز مارو برطرف میکنه.
مشکل ما اینه که فکر میکنیم خودمون میتونیم رو کارهامون ارزشگذاری کنیم درصورتی که خودمونم خوب میدونیم خیلی کارها هست و بابتش پول هم گرفتیم و پول خوبی هم گرفتیم اما بابتش خوشحال نیستیم چون فکر میکنیم زحمت زیادی کشیدیم
دلیل این ناکامی اینه که ما خدارو رازق نمیدونیم، خدارو رفیق خودمون نمیدونیم و بیشتر از آدماهایی که خودشونم نیازمندن انتظار جبران نیازهای مارو داریم.
پول برای انسان منیّت میاره و انسان رو تو انحصار خودش نگه میداره و اجازه نمیده سخاوتمند باشه.
ما باید تمرین کنیم که پول رو تو زندگیمون هرچقدر که سخت حذف کنیم و به جای معامله با آدما با خدا معامله کنیم.
به والله که خدا هزار برابر از انسانها معاملهگر خوبیه...
قانونای خدا هیچ وقت عوض نمیشه و جالبه که هربار تکرار میشه و به انسان یادآور میشه
دقت کردید هربار به انسانی اعتماد کردید اعتمادتون رو خدچهدار کرده؟
این قانون دنیاست که تا زمانی که نفهمیم انسانهایی که خودشون نیازمندند نمیتونن برای ما کاری انجام بدن
این قانون دنیا تکرار میشه تا به ما ارزش خودمون رو یادآور بشه که؛
ای انسان تا وقتی خداهست به خدا توکل کن و زیر سایهی خدا زندگیکن و انقدر خودت رو حقیر نبین که برای ارزشگذاری خودت و اعمالت بخیل باشی و فکرکنی که دیگه نیازمند نیستی
به جای اینکار انفاق کن از هرچیزی که داری و بعد توکل کن و مطمئن باش خدای رازق رزق تورا ازجایی که گمان نمیکنی به تو خواهد داد.
کاش یاد بگیریم که این قانون دنیاست و با نپذیرفتن عوض نمیشه بلکه فقط زندگی رو به کاممون تلخ میکنه.