بیشتر خانوادهها، مهمانیها و شبنشینیهایشان را توی خانه برگزار میکنند. بعضیها هم به پارک یا طبیعت میروند و در فضای باز از زیباییهای آسمان شب لذت میبرند؛ اما از جلد کتاب «دردسرهای خانوادهی پپین» اینطور برمیآید که بعضیخانوادهها از مکانهای دیگری برای دور هم جمع شدن استفاده میکنند! پشتبام! بله، آقا و خانم پپین، دختر و پسرشان، پتونیا و ایروینگ و سگ و گربهشان رُوی و میراندا برای اینکه آسمان شب را ببینند تصمیم میگیرند بروند روی پشتبام. البته اگر منصفانه به ماجرا نگاه کنیم، میبینیم که دیدن غروبی باشکوه از قاب کوچک پنجره اصلاً دلچسب نیست.
البته این تمام ماجرا نبود! چون سگشان میراندا را فرستادند که همسایهی بسیار خوبشان، آقای بردشاو را هم با خودش بیاورد. او هم که تنها بود سر راهش سنجابی را دزدید و با خودش به پشتبام آورد! اما چشمتان روز بد نبیند، آقای پپین داشت از زیباییهای غروب لذت میبرد که یکدفعه چرخید، اتفاقی به نردبان خورد و نردبان تالاپی پایین افتاد. وقتی در شبی زیبا، بدون نردبان روی پشتبام گیر کردهباشید، باز هم تماشای آسمان شب لذتبخش است؟! بهنظر شما اعضای خانوادهی پپین چهکار باید کنند؟
در نگاه اول، کتاب «دردسرهای خانوادهی پپین» داستان خانوادهای عجیبوغریب است که حتی جواب را در یکقدمی خود پیدا نمیکنند! (ازین حیث شاید ما را به یاد پت و مت بیندازند) اما در واقعیت اینطور نیست؛ زیرا پالی هُروَت نویسندۀ «دردسرهای خانوادهی پپین» نویسندهای بسیار هوشمند است. او با تمام نویسندههای دیگر فرق دارد. هُروَت برای پیدا کردن جوابپرسشها، از خوانندگان عزیزش درخواست کمک میکند. او میگوید: «کتابهای خیلیخیلی زیادی نوشته شدهاند که خواننده در آنها هیچ نقشی ندارد. نویسنده هم جرأت ندارد خواننده را وارد اثر کند. نویسنده اصلاً این کار را دوست ندارد. "هیس، ساکت" این حرفی است که نویسنده به خوانندگان مزاحمش میگوید. اما بیشتر کتابها، تقریباً میشود گفت همهشان، دربارهی خانوادهی پپین نوشته نشدهاند! بنابراین شخصیتهایشان هم به کمک نیاز ندارند یا اگر نیاز دارند، بهنظر میرسد با سکوتی متکبرانه روی عقیدهی خودشان بمانند. خانوادهی پپین اینطور نیستند. پپینها دوست دارند برای حل مشکلاتشان کمک بگیرند، منظورشان هم از کمک دیگران این است که آنها در نظر دادنهای بیپایانشان همراهشان شوند. میتواند این باشد؟ میتواند آن باشد؟ چهجوری یک نفر میتواند از روی کول یک اردک بیاید پایین؟!»
