لعنتی... من اینجا چهکار میکنم؟ آه، سرم شدیداً درد میکنه... چرا اینقدر بوی بد میدم؟
صدای پایی اومد. یکی داشت میاومد سمتم. اون کیه؟ اوه، یه دختر...
دختر با لحن تندی گفت: «پاشو! باید بریم.»
دستپاچه گفتم: «من... من تو رو نمیشناسم، چرا باید دنبالت بیام؟»
دختر کلافه جواب داد: «راه بیفت تا بشناسی!»
– «چرا باید به حرفت گوش کنم؟»
دختر مکثی کرد و گفت: «احتمالاً یادت نمیاد دیشب چه گندی تو اون کافه زدی و الان تمام پلیسها دنبالتن! پس بهتره دنبالم بیای، من تو رو از ته دهات تا اینجا نیاوردم!»
با تعجب گفتم: «وایسا ببینم... من دیشب چهکار کردم؟ من واقعاً... هیچی یادم نیست.»
ناگهان یک نفر درست از وسط دیوار رد شد! یک لحظه شوک شدم و از ترس پسرفتم.
اون شخص با لبخند گفت: «اوه، ببخشید ترسوندمت! من جک هستم و اون دختر هم سایاناست. یکم بیحوصله و عصبیه... تو اسمت چیه؟»
عقبعقب رفتم: «تو... تو چطور از دیوار رد شدی؟! از من فاصله بگیر!»
جک گفت: «خب، داستانش یکم طولانیه. به نظرم راه بیفت بریم، تو راه برات میگم.»
داد زدم: «من هیچجایی نمیام! برید گمشید!»
سایانا با عصبانیت اومد جلو و گفت: «تو غلط میکنی! فکر کردی کی هستی که نیای؟»
اما جک با خونسردی جلوش رو گرفت: «سایانا، آروم باش. برو اونور یکم باد به کلهات بخوره.»
بعد برگشت سمت من و گفت: «خب، اون یکم عصبیه، گفته بودم که...»
قبل از اینکه بتونم حرفی بزنم، ناگهان ضربه محکمی به سرم خورد و همهجا تاریک شد.
وقتی بیدار شدم، داخل یک ماشین بودم. یک مرد رانندگی میکرد و جک کنارم نشسته بود.
جک گفت: «بالاخره بیدار شدی؟»
با ترس پرسیدم: «منو... منو دارید کجا میبرید؟»
جک گفت: «آروم باش، جای بدی نیست. بذار برات توضیح بدم... ببین، تو این دنیا بعضیها خاص هستند، مثل من، تو و سایانا. ما با قدرتهایی به دنیا میآییم که هیچ انسان معمولیای نمیتونه داشته باشه. بهخاطر همین قرنها پیش، انسانها افرادی که قدرت خاص داشتند رو میکشتند، تا اینکه ما مخفی شدیم و یک جای امن درست کردیم؛ برای گرگینهها، خونآشامها و نیمهروحها. من نیمهروح هستم و میتونم از هر جایی عبور کنم... اما تو، تو خیلی خاصی. تو یک دورگه خونآشام و گرگینهای که ما بعد از سالها جستجو پیدات کردیم.»
با گیجی گفتم: «فکر میکنی من این چرندیات رو باور میکنم؟»
سایانا از صندلی جلو برگشت و با لحن سردی گفت: «باور کنی یا نکنی، حقیقت همینه! اینو تو مغزت فرو کن.»