Metaverse یک دنیای مجازی سه بعدی در وب است که به کاربران تجربه ای همه جانبه را ارائه می دهد که در آن از طریق آواتارهای مجازی خود در سطوح مختلف با یکدیگر تعامل برقرار می کنند تا تجارت کنند یا از نظر اجتماعی مشابه دنیای فیزیکی واقعی ما ملاقات کنند.
تاریخ متاورس مانند یک داستان کلاسیک از هنر تقلید از زندگی است. اصطلاح متاورس برای اولین بار در رمان علمی تخیلی «تصادف برفی» توسط نویسنده نیل استفنسون در سال 1992 به عنوان ترکیبی از کلمات «متا» و «جهان» ظاهر شد.
با این حال، در سالهای اخیر پس از اعلام فیسبوک، اکنون متا، و مایکروسافت پروژههای متعددی پیرامون آن، در مرکز توجه قرار گرفت.
تخمین زده می شود که اندازه بازار جهانی Metaverse تا سال 2027 به 426.9 میلیارد دلار با نرخ رشد سالانه 47.2 درصد (CAGR) برسد. ارزش بازار متاورس در سال 2022 به 61.8 میلیارد دلار رسید.
ویژگی های کلیدی Metaverse
بنابراین، چه چیزی متاورس را به یک فناوری راهگشا تبدیل می کند؟ پاسخ در سایت متاورس یاب و ویژپی های آن میتوانید پیدا کنید..
دنیای بی نهایت
متاورس به عنوان یک جهان بی نهایت دیده می شود که مدام در حال گسترش است و برای فعال کردن این بسط، یک رابط پر سرعت، با تاخیر کم و مقیاس پذیری لازم است. این زیرساخت قوی پایه اصلی یک تجربه کاربری یکپارچه و غنی است.
تجربه همه جانبه
غوطه وری حس یا توهمی است که کاربر با حضور در محتوا به جای مشاهده آن از بیرون تجربه می کند. فناوری های واقعیت مجازی (VR)، واقعیت افزوده (AR) و XR (واقعیت توسعه یافته) از این تجربه همهجانبه پشتیبانی می کنند.
آواتارهای دیجیتال
آواتارهای دیجیتال اجزای کلیدی طرح Metaverse هستند و به صورت دیجیتالی کاربران را در دنیای مجازی در حین بازی، خرید، کار از راه دور، یادگیری و معاشرت نشان می دهند. آنها به طور قابل توجهی تجربه کاربری تعاملی و همهجانبه را در Metaverse تقویت می کنند.
ماندگاری
درست مانند دنیای واقعی، متاورس ادامه مییابد و هرگز آرام نمیگیرد. بنابراین، حتی اگر کاربر هدست VR را از کار بیندازد، این دنیا پابرجاست.
امنیت
امنیت یک ویژگی حیاتی در متاورس است و استانداردهای اخلاقی و حریم خصوصی برای رفع نگرانیهای امنیت سایبری برای متاورس وضع شده است.
اقتصاد مجازی
اقتصاد مجازی پر رونق متاورس را هدایت می کند و عمدتاً بر روی ارزهای رمزنگاری شده مانند MANA، Sand، Ethereum، ارزهای دیجیتال مانند Robux، و کالاها و دارایی های دیجیتال مانند توکن های غیرقابل تعویض (NFT) ساخته شده است. نمونه هایی از NFT ها شامل پوشاک، لوازم جانبی و آثار هنری است.
فن آوری های کلیدی که Metaverse را به حرکت در می آورد
زیربنای تجربه غنی و همهجانبه Metaverse، فناوری های پیشرفته ای مانند Web 3 هستند. بلاک چین؛ VR، AR، و XR؛ اینترنت اشیا و AI/ML. تخصص آنها عبارتند از:
غیرمتمرکز است و هیچ نهاد واحدی کنترل و اختیاری برای سوء استفاده از قدرت ندارد. از ارزهای دیجیتال، بلاک چین، ارزهای دیجیتال و NFT استفاده می کند که از طریق آن کسب و کارها با کاربران درگیر می شوند.
بلاک چین راه حل های غیرمتمرکز ارائه می دهد که هویت دیجیتال و مالکیت، ذخیره سازی داده ها و انتقال ارزش را تأیید می کند.
فناوری های واقعیت مجازی یک دنیای مجازی شبیه سازی شده و تعاملی ایجاد می کنند که به طور کامل دنیای فیزیکی را مسدود می کند. کاربران می توانند این دنیای مجازی را با استفاده از هدست، عینک، سنسور دیجیتال و دستگاه هایی با استفاده از فناوری های لمسی کشف کنند.
فنآوریهای واقعیت افزوده یک دنیای واقعی و مجازی ترکیبی را ایجاد میکنند که در آن عناصر دیجیتالی افزوده یا روی دنیای واقعی قرار میگیرند. کاربران می توانند با استفاده از دستگاه های دیجیتالی مانند گوشی های هوشمند مجهز به دوربین های هوشمند با دنیای واقعیت افزوده تعامل داشته باشند. شرکتها اکنون سیستمها و محصولاتی را ارائه میکنند که از واقعیت بسط یافته (XR) استفاده میکنند که از فناوریهای واقعیت مجازی و واقعیت افزوده پشتیبانی میکند.
فناوریهای اینترنت اشیا همراه با هوش مصنوعی و ML با اتصال دستگاههای دنیای واقعی به دنیای مجازی سهبعدی و نگاشت دادههای بلادرنگ به دنیای دیجیتال، محیط Metaverse را بهبود میبخشند. فناوریهای هوش مصنوعی و ML میتوانند یکپارچهسازی، پردازش و مدیریت دادهها را مؤثر کنند.
فناوری هوش مصنوعی میتواند Metaverse را با رندر کردن آواتارهای دقیق کاربر با تجزیه و تحلیل تصاویر دوبعدی کاربر یا اسکنهای سهبعدی ارتقا دهد. هوش مصنوعی با قابلیتهای ترجمه خودکار خود به غلبه بر موانع زبانی کمک میکند و به کاربران از هر نقطهای از جهان اجازه میدهد به متاورس دسترسی داشته باشند.
چالش های رایج دنیای متاورس
چالش های رایج در دنیای متاورس عبارتند از:
مسائل امنیت سایبری
یکی از چالشهای اصلی آسیبپذیری دادهها است، زیرا حجم عظیمی از دادههای شخصی حیاتی وجود دارد که در metaverse منتقل میشوند و میتوانند منجر به فروش آنها توسط مجرمان سایبری به اشخاص ذینفع شوند. استفاده از هدست های واقعیت مجازی و واقعیت افزوده می تواند باعث نقض حریم خصوصی شود که در آن داده های شخصی کاربران به خطر می افتد. این هدست دارای قابلیت های دوربین و نرم افزاری است که در برابر هک آسیب پذیر است.
در حال حاضر هیچ دستورالعمل جهانی برای مقررات در Metaverse وجود ندارد و حریم خصوصی کاربران به پلتفرم متاورس و صاحبان اموال بستگی دارد. مجرمان سایبری در Metaverse میتوانند به راحتی با جعل هویت کاربر و استفاده از آواتار سه بعدی آنها برای ارتکاب کلاهبرداری و آسیب رساندن به شهرت کاربر جعل هویت کنند.
این چالش که آیا شخصی که کاربران متاورس با او در تعامل هستند واقعی است یا نه، همیشه ادامه خواهد داشت.
انتخاب مجازی نسبت به واقعی
متاورس ممکن است تأثیر نامطلوبی بر روابط انسانی با کاربرانی که دنیای مجازی را به جای واقعی انتخاب می کنند، داشته باشد. این منجر به تعاملات فیزیکی کمتر در دنیای واقعی می شود و دنیای مجازی به بهشتی برای افرادی تبدیل می شود که نمی خواهند با چالش های زندگی واقعی کنار بیایند.
همچنین می تواند منجر به مشکلات اعتیاد مانند اعتیاد به بازی شود. در واقع، این موضوع ممکن است به دلیل ماهیت فراگیر متاورس با کودکان و نوجوانان که بیشتر در معرض خطر هستند، پیچیده شود. کاربران این گروه سنی نیز ممکن است برای برقراری تعادل بین دنیای واقعی و مجازی دشوار باشند.
عدم قابلیت همکاری
قابلیت همکاری، توانایی گردآوری پلتفرمهای متاورس، اقتصادها و آواتارهای مختلف زیر یک چتر است.
با سرمایه گذاری انبوه بازیگران بزرگی مانند مایکروسافت، متا و اپل، بعید است که شاهد یک متاورس یکپارچه باشیم. فقدان قابلیت همکاری ممکن است دسترسی کاربران به پلتفرمهای متاورس مختلف را محدود کند، زیرا پلتفرمهای مختلف ممکن است به سختافزار متفاوتی نیاز داشته باشند تا کاربران از تجربهای فراگیر لذت ببرند. علاوه بر این، سوالاتی در مورد امکان و سهولت عبور کاربران از پلتفرم های متاورس مختلف مطرح می شود.
درست مانند HTML پروتکل یکپارچه ای است که به کاربران اجازه می دهد از هر مرورگری به اینترنت دسترسی داشته باشند، پروتکل مشابهی که حرکت را ممکن می کند و با دستگاه ها سازگار است برای عبور از متاورس مورد نیاز است.
مسائل حقوقی و اخلاقی
از آنجایی که هنوز روزهای اولیه برای Metaverse است، مسئله دارایی های دیجیتال و مالکیت آنها هنوز نامشخص است، زیرا استفاده از آواتارها در نمایش کاربران به عنوان دوقلوهای دیجیتالی آنها می تواند منجر به مسائل قانونی و اخلاقی شود.
به عنوان مثال، هنگامی که آواتارهایی که کاربران را نمایندگی می کنند در متاورس تعامل می کنند که منجر به درگیری یا حتی بدتر از آن، حمله می شود، پس قوانین کیفری که باید در چنین شرایطی اعمال شوند چیست؟ این نوع مسائل نیاز به مقررات و قوانینی دارند تا از حقوق آواتار در متاورس محافظت کنند. این به معنای اختصاص یک شخصیت حقوقی به یک آواتار با حقوقی است که به آنها امکان شکایت و شکایت را می دهد.
مسائل دشوارتر و تامل برانگیزتر، ایجاد استانداردها و معیارهایی است که یک آواتار قانونی را از شخص واقعی صاحب آواتار متمایز می کند.