
وضعیت اقتصادی کشور از اعصاب برادرم داغانتر است. دخل و خرج خانواده ما هم جور در نمیآمد و تصمیم گرفتیم برادر بداخلاقم را آگهی کرده و بفروشیم. مشتریهای زیادی هم پیدا شدند. مثلا لیورپول دست از سر ما ایرانیها برنمیدارد و بعد از آنکه سردار آزمون را از بچگی زیر نظر داشتند، حالا دنبال برادر من بودند.
تعویض روغنی محل هم یک ماکت «بکام» داشت که باد برد و پیشنهاد جایگزین شدن دادشم را داد! فمنیستهای افراطی میخواستند این مرد را بخرند و آتشش بزنند.

یکی از خوانندههای آنور آبی هم خسته شده بود اینقدر طی این سالها درکنسرتهایش پرسید آن عقبیها حال میکنند بالاخره یا نه؟ نوشابهها نی دارد یا نه؟ میخواست برادرم را بخرد و او را به عنوان «گشت عقب» برای چک کردن احوالات عقبیها استفاده کند. بعضی از مسئولین هم دنبال کسی بودند که همه چیز را گردن بگیرد و رقمهای خوبی را پیشنهاد کردند. چند مفسد اقتصادی هم میخواستند روده او را پر پول کرده و از کشور خارج کنند. ما در آخر فروختیم به دلالها، اما برادرم را وا نکرده، پس فرستادند.
چون کلیه نداشت! بعدا فهمیدیم پدرم کلیه داداشم را وقتی خواب بوده درآورده و فروخته! متاسفانه چند شب پیش که اتفاقی صحبتهای پدر و مادرم را شنیدم متوجه شدم طعمه بعدی خانواده خودم هستم.
-منتشر شده در همشهری جوان
برای خوندن باقی نوشتهها میتونید اینستاگرام و صفحه ویرگولم رو دنبال کنید :)
