دیگر به آخر خط رسیده بودم. رفتم خودم را پرت کنم جلوی ماشین که چشمم به یکی از بیلبوردهای تبلیغاتی افتاد. نوشته بود:« ما به تو ثابت میکنیم که بدبختتر از تو زیاد است.» کنجکاو شدم و با شماره تبلیغ تماس گرفتم. صدای پشت تلفن گفت:« سلام، وقتتون بخیر، با شرکت امید به زندگی گسترانِ جمع کن خودتو خرس گنده تماس گرفتید. سریع بریم سراغ اصل مطلب، شما چرا فکر میکنید بدبختید؟»

گفتم:« والا با فوق لیسانس کار درست حسابی که ندارم...» حرفم را قطع کرد و گفت:«وااا! حالا اونایی که کار درست حسابی دارن کدوم چاله زندگیشون پر شده؟! بعدشم فوق لیسانس رو که همه دارن! دو سه تا دکترا بگیر بعد انتظار شغل داشته باش!»، گفتم:«قسط ماشینمم که عقب افتاده، اومدن ماشینمو بردن...»
گفت:«تو سطح توقعت واقعا اعصاب آدمو خورد میکنه! بابا یکم تلویزیون ببین حداقل بدونی تو دنیا چه خبره! کجای جهان ملت ماشین دارن اصلا؟ تو خیلی از کشورا مردم رو دستاشون راه میرن! پا ندارن! تو دنبال ماشینی؟!»

گفتم:«آخه خونه هم ندارم! موندم تو خیابون!»، جواب داد:« خونه داشته باشی هر روز مدیر ساختمون بیاد به یه بهونه ازت شارژ بگیره خوبه؟ تو خیابون مجانی زندگی میکنی طلبکارم هستی بچه پررو؟ عزیزم سبک زندگی ما مثل سریالای ترکی پرماجراست! مشکلت چیه؟ اصلا وضعیت ما بشه دریای رفاه، تو شنا کردن بلدی یا غرق میشی؟! ناشکری نکن!
همین منو میبینی؟ دیروز دستم از سه ناحیه کنده شد. پارکی که برای زندگی انتخاب کردم آبش قطع شده! بچمم نادره...»
گفتم:« یعنی چی؟ چه ربطی به اسمش داره؟»
فریاد زد:« احمق! اسمش نادر نیست! خودش نادره! خون آشام شده! دکترا گفتن مراقب باشید تا یه راهی پیدا کنیم، هر لحظه ممکنه حمله کنه... یا خداااااا حمله کرد! بیا کمک! کمکککک!»
و یک آدرس به تلفنم پیامک شد. برنامه را کلا عوض کردم. رفتم بنده خدا را نجات دهم.
منتشر شده در همشهری جوان- شماره 741

متن چطور بود؟ راستی برای خوندن نوشتههای بیشتر و داشتن ارتباط نزدیکتر با هم، میتونید صفحه اینستاگرام من رو دنبال کنید :)