
?شهید سید حسن کریمیان، ۲۲ فروردین در شهر تهران به دنیا آمد. بعد از پایان تحصیلات متوسطه، در رشته مهندسی مکانیک دانشگاه صنعتی شریف پذیرفته شد. همزمان با تحصیل، در جبهه های حق علیه باطل نیز حضور داشت. ایشان در تاریخ ۱۲ اسفند ماه ۱۳۶۵، در شلمچه و در عملیات کربلای ۵ به درجه رفیع شهادت نایل آمد.
بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیم
الحمد لله رب العالمین کما یحمده الحامدون الحمدلله الاول و الاخر و الظاهر و الباطن الرحمن الرحیم الملک القدوس السلام المتکبر الذى یرفع المستضعفین و یحب المجاهدین یهدى من یشاء و یضل من یشاء سبحانه و تعالى عما یشرکون اللهم مولاى اشهدک انى رضیت بالاسلام دینا و بالقرآن کتابا و بمحمد نبیا و بعلى وصیا و خلیفه و بائمه المعصومین من ولده حججک اللهم فاشهد . ثم اصلى على سیدى محمد (ص) صلاه تامه نامیه کثیره و على امامى و حجه الله علینا صاحب العصر و الزمان.
شکر و سپاس بیکران خداى را که بالاخره ما را به سلامت از این مهلکه نجات داد. حمد و ثناى واسعۀ خداى را که ما را در میان بسیجى هاى بى ریا پذیرفت و مردودمان نکرد.
سلام بر هر کس که این نامه را مىخواند. در این واپسین لحظات که به حمله مانده چند جملهاى به یادگار مىگذارم و باید توجه داشت که کلام شهید حجت نیست:
اول آنکه عزیزم، زمان را بشناسیم. بیا ببینیم در چه زمانهای زندگی میکنیم؛ از تمسخر رسول الله و شکمبهٔ شتر بر سرش کشیدن و دندان شکستن، از مظلومیت جدم علی که جانم به فدایش، از سیلی خوردن مادرم فاطمهٔ پاک، از تیرباران شدن جنازهٔ حسن، از مظلومیت سیدالشهداء و ... .
اسلام در تاریکی زیست، قرنها گذشت، قیامهای متعدد رخ داد، هیچ یک به ثمر ننشست. عزیزم، امروز دنیا به ما نگاه میکند. ... آخ اگر میشد عظمت زمانه را درک کنیم. اگر اسلام امروز شکست بخورد، خدا میداند کی مجال رشد خواهد یافت. به امید آنکه خدا همه ما را شیعه على سلام الله علیه قرار دهد.
دوم آنکه خود را فداى اسلام کن نه اسلام را فداى خود. اگر قرآن فریاد مىزند اثاقلتم اگر مى پرسد ارضیتم بالحیوه الدنیا گوش فرا ده الم یأن للذین آمنوا ان تخشع قلوبهم لذکرالله بس نیست ماندن برادر خودت را زیرو رو کن یا بگو مسلمان نیستم یا مصالح را بر واجبات مقدم مکن.
مىگویم عزیزم ما همه براى اسلام کم گذاشتیم در این جبههها بسیجىها را که ببینى خواهى فهمید عجب بخیلیم ما اینجا هیچ نکردهایم نه کم. خلاصه بجنب برادر دیر است دین خدا نصرت مى طلبد توجیه نکن و اگر مى پرسى کنار رو و دلایل رفاه طلبانه خود را حجت خدا براى دیگر پاکان جلوه مده. باز تکرار مى کنم از اول اسلام تا کنون را تجسس کنید یقینا به حقانیت این جهاد پى خواهید برد اگر پى بردى معطل مکن و این حسین و على و فاطمه مظلومه را تنها مگذار.
خانواده عزیزم را توصیه مىکنم مبادا غرور شما را بگیرد. بدانید خانواده ما براى اسلام هیچ نکرده مطمئن باشید اصلا حسن را فراموش کنید در این فکر باشید که محسن و حسین و فرامرز را چگونه میتوان به کار اسلام گرفت و توصیه اکید مىکنم اکیدا خدا را فراموش نکنید مبادا به خاطر خانواده شهید شدن خود را برتر بدانید؛ هروقت چنین شد زنگ خانه حاج على جلایىپور، این مرد پاک باخته که من او را چون پدرم دوست دارم را بزنید و درس بگیرید که اینان حجت هاى خدایند بر ما. از مدرسه مفید حاج آقاى رفیعى، استادم مضفرى نژاد، دکترظفر قندى، دانش و ... به شدت متشکرم و مىگویم تا بدانىد هرچه دارم به طور غالب از آنجاست؛ خدا موفقشان کند. مادر پدر دوستانم را احترام کنید؛ بچه هاى همدوره که هریک پاک باخته و مطیع امامند هروقت دلم مىگرفت به جلسه ها مىرفتم و با دیدن روى هریک روحیه ام تازه مى شد بخصوص دوست بسیار عزیزم، امیر که اگر خدا ما را بپذیرد منتظرش هستم انشا الله.
نهایتا تأکید روى جهاد، عزیزم بدان بهترین فرصت براى پرزدن است راحت نیست عمرى درگیرى حلال و حرام گناه و ... بعد هم مرگ. عزیزم سکوهاى پرش را نمى بینى! عملیاتها را مى گویم؛ به قول حمید آقا جلایى این جنگ و ... بهانه است گویا عدهاى مىخواهند بپرند خدا سکوى را نشان مى دهد همین.
از خانوادهام مىخواهم زحمت دوسال نماز و دو ماه روزه و احسان مداوم؛ گرچه اندک باشد مادر برایم قرآن بخوان که به شدت محتاجم.
والسلام
سید حسن کریمیان
۱۳۶۵/۱۲/۱۰ ساعت ۴ اردوگاه کارون