
?شهید احمد حمیدی ابرقوئی دانشجوی دانشگاه صنعتی شریف، در تاریخ ۲۱ خرداد ماه ۱۳۴۴ دنیا آمد. بعد از اتمام تحصیلات در رشته مهندسی برق دانشگاه صنعتی شریف پذیرفته شد. همزمان با تحصیل، در جبهه های حق علیه باطل نیز حضور داشت. ایشان در تاریخ ۵ فروردین ماه ۱۳۶۷، در منطقه دربندیخان به فیض عظیم شهادت نائل امد.
بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیم
إِنَّ الْإِنْسَانَ لِرَبِّهِ لَكَنُودٌ وَ إِنَّهُ عَلَىٰ ذَٰلِكَ لَشَهِيدٌ وَ إِنَّهُ لِحُبِّ الْخَيْرِ لَشَدِيد
آرى! آیا هرگز به قبر فکر کردهایم؟ آیا هرگز به روز قیامت فکر کردهایم که چگونه روزى است؟ آیا توان درک ترس آن روز را داریم؟! روزى که سیاهتر از همه شبهاست، روزى که مادران طفلان خود را به سبب ترس رها مىکنند و به این سوى و آن سوى مىروند، روزى که آدمى از حسرت اعمال انجام نداده انگشت مىگزد و روزى که قبرهاى تاریک ما به تاریکترین ظلمت وجود باز مىگردد و زشتترین موجود خلق شده به دنبال آدمى مىکند و عجیبتر آن که ما خود آن موجود را ساخته ایم که ما را در برگیرد! آرى اعمالمان را مىگویم.
« اى دل چه اندیشیده اى در عذر آن تقصیرها »
از ریا بپرهیزید؛ زیرا اعمال زیبایتان را به هولناک ترین گناهان مىنماید. در گذشته و حال خود فکر کنید؛ بیندیشید در گذشته بیشتر در یاد خدا بودید یا در حال، در گذشته بیشتر یاالله، یا رسول الله(ص)، یا على(ع)، یا فاطمه(س)، یا حسین(ع)، یا حسن(ع) مىگفتید یا در حال، در گذشته بیشتر خوش اخلاقتر بودید یا در حال، زیرا که به گفته معصوم علیه السلام: کاملترین مومنان در ایمان، خوش اخلاق ترین شما است.
بیندیشید در گذشته بیشتر به فکر پیشبرد اهداف انقلاب بودید یا در حال، در گذشته بیشتر امام در قلبتان جاى داشت یا در حال، در گذشته شهادت در راه خدا برایتان آسانتر بود یا در حال، در گذشته عذاب قیامت برایتان سخت تر بود یا در حال؟
از رحمت خداوند غافل نشوید که والله رئوف رحیم. مطلبى را برایتان بازگویم؛ در روز اعزام (۶۴/۹/۱۸) من از نیروها جا ماندم و به همین خاطر مرا در صف دیگر همرزمان جا نمىدادند و مى خواستتند مرا به گردان انصار بفرستند. سخت پریشان خاطر بودم چون فهمیده بودم که گردان مالک در این عملیات نقش مهمترى را ایفا خواهد نمود، هر چه اصرار کردم درخواستم مبنى بر رفتن به گردان مالک را قبول نمىکردند.
رئوف رحیم، آرى خدا مهربان است خدا رئوف است. دلم آرام گرفت دل به کرم خدا بستم و امیدوار به او شدم و از وى خواستم که مشکلم بگشاید. لحظاتى نگذشته بود که خدا مشکلم را گشود
«زان سوي او چندان کرم زين سو خلاف و بيش و کم»
به خداوندى خدا از معبودم راضى هستم امیدوارم که او هم از من راضى باشد در آخر از تمامى اهل خانه، فامیلها، اهل محل و بچه هاى پاک مسجد که من همیشه در یاد آنها هستم امیدوارم آنها نیز در یادم باشند طلب حلالیت مىکنم به خاطر غیبتها، تهمتها، کج خلقیها، اذیت کردنها
در دنیا هیچ ندارم؛ هرچه دارم متعلق به پدر و مادرم است. ۱۸ جزء قرآن را فرصت نکردم بخوانم؛ اگر خواستید قرآن را به نیت پدر و مادرم ختم نمایید. ۲۵ روز نماز قضا دارم، و ۱۸ سال ضرر کردم، امیدوارم که شما ضرر نکنید. به خدا اگر بدانم شهادتم قبول است، حاضرم تکه تکه شوم، حاضرم طعمه گرگها شوم.
شبى که از ... برمى گشتم در قطار خواب زیارت خانه خدا را دیدم آن قدر زیبا که وصف ناپذیر است. خدا نصیب همه تان بکند به خدا توانایى وصف آن همه زیبایى را ندارم به خدا لذتهاى دنیوى رفتنى است و آنچه مىماند یاد خداست. مرگ را همیشه پیش رو داشته باشید، به گفته مولا على(ع): «مرگ نزدیک است و قیامت نزدیکتر»
هرگاه به یاد من افتادید به جان امام دعا کنید، دعا کنید خدا من روسیاه را لااقل از نظرش دور ندارد که همیشه از یاد او گرچه ظاهرا، همیشه در ذهنم بود. از شما مىخواهم در مصیبت زهرا گریه نمایید و اگر سر قبر من آمدید البته اگر قبرى داشتم مصیبت خانم را برایم بخوانید.
مادر و پدر عزیزم گرچه زحمت هایم پشتتان را شکسته و دست هایتان را رنجور نموده، به خدا از روى شما شرمندهام مرا ببخشید و انشاءالله خدا عوض کارهایتان را در صف محشر به شما عطا کند. تک تک برادران و خواهران را بوسه وداع مىزنم، دست تمام دوست هایم را به نشانه محبت مىفشرم و در حق همه فامیلها دعا مىکنم. هر کجا زیارتى رفتید اگر یاد ما هم بودید به جاى من هم زیارت کنید زیرا من زیارت ائمه را خیلى خیلى دوست داشتم.
به امید سلامتى امام تا انقلاب حضرت مهدى (عج) و پیروزى بر کفر
۶۴/۱۱/۶