
?شهيد ابوالفضل عابدی در سال ۱۳۴۲ و در قم به دنیا آمد. بعد از اتمام تحصیلات ابتدایی و متوسطه در رشته مهندسی صنایع دانشگاه صنعتی شریف پذیرفته شد. همزمان با تحصیل، در جبهه های حق علیه باطل نیز حضور داشت. ایشان در تاریخ ۳ دی ماه ۱۳۶۰ به فیض عظیم شهادت نایل آمد.
به نام خداوندی که آفریننده و خالق و رازق همه موجودات است. او که در همه حال بر همه اعمال ما حاضر و ناظر بوده و از آنچه در دل داریم آگاه است. او که بودن موجودات از سرشت لطف و رحمت واسعهاش میباشد و به همه سو که نظر میکنیم نشانه و دلیلی بر بودنش میبینیم؛ همه موجودات از کوه و درخت و حیوان و ... با زبان بی زبانی او را میخوانند و عبادت میکنند. خلاصه به نام خداوندی که قلم را به دست انسان جهت نوشتن به ودیعه گذاشت آغاز میکنم.
چه خوب بود خدا را آنچنانکه او میخواهد میشناختیم و دل به مهر او میبستیم؛
چه خوب بود ولیّ نعمت واقعی خود را در مییافتیم؛
چه خوب بود یک دل را فقط و فقط جایگاه او قرار میدادیم و آن را مرتع و چراگاه شیطان قرار نمیدادیم؛
چه خوب بود دل از هوی و هوس خالی میکردیم و درون را لبریز عشق حق مینمودیم؛
چه خوب بود که به عهد خود با خدای که از روز الست با ما بسته بود و گفته بودیم که فقط تو را میپرستیم، عمل میکردیم و از وساوس شیطانی که دشمن ما بود تبعیت نمیکردیم؛
« أَلَمْ أَعْهَدْ إِلَيْكُمْ يَا بَنِي آدَمَ أَنْ لَا تَعْبُدُوا الشَّيْطَانَ ۖ إِنَّهُ لَكُمْ عَدُوٌّ مُبِينٌ وَأَنِ اعْبُدُونِي ۚ هَٰذَا صِرَاطٌ مُسْتَقِيمٌ»
چه خوب بود به این مرتبه از رشد و کمال میرسیدیم که معتقد باشیم هرچه از دوست رسد نیکوست و دوست علیم و حکیم و آگاه و مقتدر و توانا جز نیکی و خیر و خوبی برای ما چیزی دیگری نمیخواهد. چه خوب بود راضی به رضای خدا و مرضی او بوديم. چه خوب بود كه اعمال و كردار را فقط برای او انجام میدادیم تا جزای كرده را نيز از او بگيريم. چه خوب بود كه صلوه و نسک و محيا و ممات للرب العالمين می شد ديگر نه غمی و نه اندوهی و نه حزنی و دلهره ای داشتيم از چیز هایی که از دست میدادیم چرا که
لِّكَيْلاَ تَأْسَوْاْ عَلَى مَا فَاتَكُمْ وَلاَ تَفْرَحُواْ بِمَا ءَاتَاكُمْ
چه خوب بود باور داشتیم دنیا محل گذر است نه محل قرار
إِنَّمَا الدُّنْيَا دَارُ مَجَازٍ وَ الْآخِرَةُ دَارُ قَرَارٍ