
? نام کتاب: در کمین گل سرخ؛ روایتی از زندگی شهید سپهبد علی صیاد شیرازی
✒ مولف: محسن مومنی شریف
? ناشر: سوره مهر
? سال نشر: ۱۳۸۶
به نام خدا
سال ۱۳۷۸، تقریبا همین روزها بود که ایران شاهد ترور یکی از بااخلاصترین و مجاهدترین فرزندانش توسط سازمان مجاهدین خلق شد.
شهید صیاد شیرازی چه قبل و چه بعد از پیروزی انقلاب اسلامی، خدمات شایسته ای مخصوصا در اوج درگیری و ناامنی های دهه ۵۰ و ۶۰ داشته است. از جمله فرماندهی عملیات شمال غرب کشور، همراهی شهید مصطفی چمران در نبردهای کردستان،راهاندازی قرارگاه مشترک عملیاتی ارتش و سپاه در بحبوحه ناهماهنگی های این دو ستاد در جنگ و ... .
و شهید مصطفی چمران از اخلاص او چنین میگوید :« صیاد شیرازی ... سال گذشته در سردشت همراه من بود. پاکی و تقوا و ایمان و شجاعت و هرچه بخواهید در این افسر بی نظیر است.»
شاید از بین ده ها کتاب که سهم شهید صیاد شیرازی از آثار مکتوب است، یکی از نام آشناترین و پر تیراژترین کتاب ها « در کمین گل سرخ»، نوشته « محسن مومنی شریف » باشد.این کتاب ۳۸۴ صفحه ای، زندگی شهید را از دوران کودکی تا لحظه شهادت و پس ازآن با جزییات روایت میکند.
شاید وجه تمایز زندگینامه این شهید با شهدای دیگر، حضور در هر دو حکومت پهلوی و جمهوری اسلامی و درنتیجه خاطرات تاثیرگذار و متفاوتی است که از این دو دوران مختلف زندگی خود، برجای گذاشته است.
متن این کتاب بسیار روان است و سبک داستانی و خاطراتی بسیار جذابی دارد.
در قسمتی از این کتاب میخوانیم :
« از ﻣﺮز اﻳﺮان و ﻋﺮاق اﺧﺒﺎر ﺧﻮﺑﻲ ﻧﻤﻲ ﺁﻣﺪ. اﺧﺘﻼﻓﺎت ﺳﻴﺎﺳﻲ ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪﻩ ﺑﻮد ﺗﺤﺮکاتی در ﻣﺮزها ﺻﻮرت ﺑﮕﻴﺮد
و اﺣﺘﻤﺎل درﮔﻴﺮی ﻧﻈﺎمی روز به روز قوت بیدا کند ... ﺁن روز ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ ﺳﺎﻋﺎت ﺳﺎل ۱۳۵۰ بود که از ستاد لشکر، علی را خواستند. رییس ستاد به او توضیح داد که ماموریت بزرگی را باید انجام دهد. ماجرا از این قرار بود که چند گلوله خمپاره از خاک عراق بسوی یک پاسگاه مرزی ایران شلیک شده بود. از مرکز خواسته بودند باید مکان دقیق فرود امدن گلوله ها مشخص شود تا بتوان سند برای پیگیری در مجامع بین المللی، به وزارت خارجه ارایه شود ... سرانجام به پاسگاه مررزی نی خزر در منطقه هلاله رسید ... در شیاری همراهانش را مستقر کرد و گفت : شما همین جا باشید تا من جلوتر بروم. عراقی ها از بالای تپه شاید من را ببینند، احتمال دارد بسویم تیراندازی کنند اما شما اجازه ندارید جوابشان را بدهید مگر اینکه خودم دستور بدهم.
سینه خیز از لابلای بوته ها و نی زارها جلو کشید. باید مکان مناسبی برای شاخص گذاشتن پیدا میکرد تا بتواند نقشه برداری کند. هنوز مکان مورد نظرش را نیافته بود که صدای ﺷﻠﻴﻚ ﺗﻴﺮی درجا ﻣﻴﺨﻜﻮﺑش کرد. امیدوار بود نیروهایش خویشتنداری کنند و جوابی ندهند اما آنان تحریک شدند و بسوی عراقی ها تیراندازی کردند... »