
مجيد را به اين سادگی نمی توان توصيف كرد . مجيد موذن پيام خدا، پر از صفا، مجيد را به چه تشبيه كنيم تا لايق او باشد؟ به گل هايی كه می پژمرند؟ به هزارانی كه می ميرند؟ به دريايی كه بی ايثار رودها می خشكد؟ و يا به توفان، به توفانی كه پس از غرش می آرامد؟ به چه تشبيه كنيم؟ به كوه ها كه در استواريشان به دست انسان رخنه می پذيرند؟ و يا آدميان؟ و كدام آدميزاد، آنكه دلبسته ارتزاقی جانور گونه است؟ و يا آنكه اسير هوس های بی پايان است و آرزوهايی مه آلود او را به سودای خود هر كجا می كشانند؟
در سال ۱۳۳۶ شمسی كودكی در خانواده ای متوسط در شهر اصفهان پای به عرصه وجود نهاد كه نامش را مجيد نهادند. از همان كودكی دوستان و آشنايان علاقه فراوانی به او پيدا كردند. گويا ناخودآگاه احساس می كردند كه اين غنچه سرخ در بهار عمرش و در فصل شگفتن ها به دست باد بی رحم خزان پرپر خواهد شد و بايد تا هست قدرش را دانست و غرق محبتش ساخت، خصوصا هوش و استعدادی كه به مرور زمان مجيد از خود بروز می داد بر ميزان علاقهها می افزود. سالها سپری شدند و مدرسه شمس اصفهان اين كودك را هم همراه كودكان ديگر با آغوش باز پذيرا شد. مجيد سال به سال به فعاليت های اسلامی علاقهمندتر گردید و به تدريج به كانون تربيتی جهان اسلام كه در زمان شاه ملعون بنياد نهاده شده بود راه يافت و با شركت مداوم در جلسات مذهبی از لحاظ تئوريك و عملی بيش از پيش با روح اسلام آشنايی می يافت و بر آگاهی های سياسی و ايدئولوژيكش افزوده می گشت.
با اتمام دوره دبيرستان در كنكور همان سال شركت كرده و در رشته مهندسی متالورژی دانشگاه صنعتی شريف پذيرفته شد. او حتی در دانشگاه آن روز كه شديدا تحت تاثير مكاتب مادی و جو روشنفكر نمايی و چپ زدگی بود تحت تاثير افكار انحرافی چپ و راست قرار نگرفت و در صراط مستقيم كه به لطف الهی و با تلاش خود به آن هدايت شده بود باقی ماند. مجيد در مدت ۵ سالی كه در دانشگاه بود لحظه ای از فعاليت و كوشش بازنماند.
با شروع انقلاب اسلامی تلاش مجيد چند برابر شد.در شبانه روز فقط 4 ساعت و حتي كمتر می خوابيد. در هر صحنه ای از دوران انقلاب حضورش مشهود بود. برای او انجام وظيفه مهم بود و شكل انجام وظيفه برايش اهميتی نداشت و همان طوری كه در تظاهرات و راهپیمایی و شعار دادن كنار نمی ماند در حمله به مراكز شهربانی و ژاندارمری و ساواك و راديو تلويزيون و آزادسازی آن مراكز از دست دژخيمان پهلوی نيز فعالانه شركت داشت. حتی موقعی كه به اصفهان می رفت لحظهای از صحنه غايب نبود.
در جريان پايين كشيدن و آتش زدن مجسمه های شاه در اصفهان بود كه مورد هجوم و ضرب و شتم ماموران رژيم واقع شد و كوفته و لنگ لنگان به خانه برگشت. به دنبال پيروزی انقلاب از آنجا كه به امام عشق می ورزيد، به فرمان او مدتی در جهاد سازندگی مشغول فعاليت شد و توانست به نحو شايانی وضع جهاد شهركرد و شاهين شهر را سامان داده و سپس در جهاد گنبد كاووس به فعاليت پرداخت. او با مشاهده نابسامانی های آن مراكز و سنگ اندازی های دولت موقت بر سر راه نهادهای انقلابی بشدت نگران بود. مجيد در تسخير لانه جاسوسی آمريكا شركت كرد و مسئوليت تبليغات لانه جاسوسی را به عهده گرفت.
علاوه بر انجام وظيفه در اين رابطه، در مراكزی از جمله سپاه، جهاد دانشگاهی، ستاد انقلاب فرهنگی و اداره كلاسهای سياسی نيز همكاری می كرد و در زمان نخست وزيری شهيد رجايی در نخست وزيری بكار مشغول بود. ديد سياسی وسيع و نظم در كارها از مشخصه هايی بود كه مجيد داشت و اين خصوصيات منجر شد تا پست مهم و حساسی در وزارت خارجه به وی محول گردد.
بعد از تحميل جنگ از سوی رژيم بعث صدام به ايران و ديدن سيل دوستان كه مرتب به جبهه مي رفتند و سالم يا زخمی برمی گشتند و يا به شهادت می رسيدند، پرداختن به هرگونه فعاليتی هر چند كه مانع جبهه رفتن می شد برای مجيد سنگين بود، واقعا جسمش در تهران اما روحش در جبهه پر می زد. گاهی بغض گلويش را می گرفت و می گفت كه من دور از جنگم، چون هميشه خود را مسئول میديد بارها عزم رفتن به جبهه كرد ولی خانواده و دوستانش می گفتند: وجود تو در اينجا بيشتر نياز است و جبهه فعلا به تو نياز ندارد اما او با سختی در جواب می گفت: جبهه به من نياز ندارد ولی من به جبهه نياز دارم. بالاخره بعد از تلاش فراوان و كسب رضايت از مسئولين بخش های مختلفی كه در آنجا كار می كرد آماده اعزام به جبهه اهواز شد. دوستانش تا اهواز هم مانع رفتنش شدند اما از آنجا كه عشق الهی در وجودش زبانه می كشيد نمی توانست بماند. لذا با هر سختی روانه جبهه حق عليه باطل شد و سرانجام در حين پيشروی در جاده اهواز خونين شهر در عمليات بيت المقدس روح مطهرش از زندان تن رها و شمع وجود ۲۵ سالهاش خاموش و زندگی سراسر افتخار و سربلندی و آموزنده اش برای جامعه و خانواده درس زندگی و عبرت، و خونش چراغ راه جوانان آينده امت اسلامی و سند حقانيت رهروان روح ا… و نويد پيروزی مستضعفين بر مستكبرين گرديد.
روحش شاد و راهش مستدام باد