ویرگول
ورودثبت نام
سعید ( سین دال )
سعید ( سین دال )کمی ( نویسنده، شاعر، ایده پرداز، منتقد)
سعید ( سین دال )
سعید ( سین دال )
خواندن ۵ دقیقه·۴ ماه پیش

داستان نویسی: تلخ یا شیرین؟

توی این سالها گونه های مختلفی از نوشتن رو تجربه کردم. شعر، نمایش نامه، داستان، نقد و تحلیل، متن ادبی ، ولی دست آخر از بین همه اونها داستان نویسی محبوب ترین شاخه نویسندگی برای من بود. موقع نوشتن سعی می کردم تمام حواسم رو به نوشتن بدم و تمرکزم رو حفظ کنم ولی وقتی می دیدم جلو نمیره رهاش می کردم و می رفتم دنبال کارم تا بعدا بتونم باقیش رو پیدا کنم و بنویسم . معمولا اطرافیان نظر مساعدی روی نوشتنم داشتن و من رو تشویق می کردن ولی من فارغ از هر نتیجه ای کارم رو انجام می دادم. فکر می کنم حدود دو دهه از اولین باری که به نوشتن داستان رو آوردم میگذره. البته که انشا نوشتن رو هم دوست داشتم و حسابی براش وقت میذاشتم. از همون اول همیشه چیزی مدام همراهم بود و به نوشتن و خلق داستان کمک می کرد و اون قوه تخیل بود.

همیشه وقتی پای نوشتن نشستم و داستانی رو شروع کردم به این فکر کردم اگه این داستان تموم نشه و اگه شخصیت ها نیمه کاره رها بشن چی میشه؟ پیش خودم فکر میکنم انگار وقتی اون داستان رها میشه دنیای شخصیت های داستان ناتمام می مونه و اونها هیچوقت نمیتونن به زندگیشون توی بطن داستان ادامه بدن. یه سری شخصیت که توی عالم خودشون معلقن و چشم به دست خالقشون دارن !

یه فیلمنامه نویس مطرح معاصر ایرانی که نامش رو به خاطر نمیارم میگه :

ما تصمیم نمیگیریم داستان رو بنویسیم، داستانها و شخصیتها هستن که به سمت ما هجوم میارن و پای کاغذ میشینیم.

دیدگاه جالبیه ، به نظرم اگه داستان نویس هستید به این نقل قول خوب فکر کنید!

دنیای من با نوشتن عجین شده و صادقانه بخوام بگم هیچوقت نتونستم کنار بذارمش و واقعا برام قابل احترامه و باید بگم بهش علاقه وافر دارم . با این که علاقه به نوشتن بخش بزرگی از ماجراست ولی هیچوقت علاقه خالی نمیتونه کافی باشه! علاقه باید با اراده و عمل همراه باشه تا بشه به یه نتیجه نسبی دست پیدا کرد . اگه دوست داشته باشی بنویسی ولی هیچوقت شروع نکنی و انجامش ندی ، نه چیزی نوشته میشه ، نه منتشر میشه و نه کسی اون رو میخونه. توی ذهن خودت انقدر میمونه تا بالاخره توی سرت خواهد گندید ! پس اگه واقعا به نوشتن علاقه داری و میخوای کاری کنی دنبال عذر و بهونه نگرد و شروعش کن.

شاید قابل تصور نباشه ولی همین الان که این متن رو می نویسم چیزی نزدیک به صد ایده داستانی دارم ( از ایده های نیم بند تا دنیاهای درندشت پر از شخصیت های داستانی ) و احتمالا این ایده ها بیشتر هم خواهند شد ، اما آیا هیچوقت میتونم تمام ایده هام رو تبدیل به داستان کنم؟ یا اگر شروعشون کردم قادر به این هستم تمومشون کنم ؟ پاسخ اینه که هیچکس از فرداش خبر نداره ! انسان به امید زندست و تا جایی که میتونه باید از زمان و توانایی هاش بهره ببره.

داستان خوب چه ویژگی هایی داره ؟

با توجه به تجربیاتی که توی این سالها در این مورد داشتم به نظرم یه داستان خوب از "چهار بخش" تشکیل میشه :

بخش اول: ایده پردازی

توی دنیای داستان نویسی یه ایده جذاب و موفق میتونه یه گام بزرگ برای جذب مخاطب باشه. این که داستان درباره چیه و قراره وارد چه دنیایی بشیم میتونه خیلی مهم باشه. معمولا ایده های خاص و اصطلاحا یونیک که کسی سمتش نرفته یا کمتر بهشون توجه شده توی این میدون بیشتر مورد استقبال قرار میگیرن.

بخش دوم: روایت ( شکل گیری و پردازش داستان )

داستان چجوری شروع میشه ادامه پیدا میکنه و گسترش داده میشه ؟ رعایت پرداختن به این موارد هم میتونه روی کیفیت اثر تاثیر مثبت بذاره. این مرحله می تونه برای برخی نویسنده ها کم اهمیت تر باشه ، یعنی شاید نویسنده ای بر این عقیده باشه که اثرپذیری رو در خلق موقعیت های خاص و یا مکالمه افراد بدست بیاره ولی اگر داستان خوب چفت و بست پیدا کنه و بلاتکلیف نباشه در نهایت میتونه مخاطب رو مجذوب خودش کنه .

بخش سوم: شخصیت پردازی

یکی از مهم ترین قسمت های یه داستان خوب شخصیت پردازی درست و اثر گذاری مناسب روی مخاطبه، وقتی مخاطب با شخصیت داخل داستان همزادپنداری کنه و باهاش ارتباط بگیره قطعا با دید مناسب تری داستان رو دنبال میکنه. پرداختن به شخصیت ها و دادن اطلاعات فردی ، رفتاری و شخصیتی جامع درباره کارکترهای داستان میتونه اونها رو غنی تر کنه و دید وسیع تری دربارشون به مخاطب اثر بده .

بخش چهارم: پایان بندی و نتیجه گیری

مهم نیست داستان چجوری تموم میشه، مهم جمع بندی نهایی مناسبه. حتی اگر قرار باشه اثر به تلخ ترین شکل ممکن و برخلاف میل مخاطب تموم بشه باید درست و به جا این اتفاق بیفته تا مخاطب به یک پایان قابل پذیرش و نتیجه گیری مناسب دست پیدا کنه.

این چهار بخش شاکله یک داستان رو تشکیل میدن و اگر نویسنده میخواد از اثرش به عنوان یک اثر خوب یاد بشه باید بتونه توی بیشتر موارد موفق عمل کنه.

چند نکته برای داستان نویسهای جوان و تازه کار ها :

اگه چیزی نوشتید و جایی گذاشتید نگید خوب نشده برم عوضش کنم! زمانی که می نویسید دقت لازم رو به خرج بدید و وقتی در معرض نمایش مخاطب قرار دادید مسئولیت اثرتون رو هرچی که شد چه خوب و چه بد به عهده بگیرید. از نقد نترسید ( منظورم نقد منصفانه است ) و به مخاطب فرصت بدید باهاتون مخالفت کنه. خیلی از نکته هایی که مخاطب اثر می بینه احتمالا از چشم نویسنده دور می مونه و این میتونه برای رفع ایرادات بهتون کمک کنه. سعی کنید با هر اثر تجربتون رو بیشتر کنید. هیچ نویسنده ای از روز اول کامل نبوده و آزمون و خطاها در نوشتن آثار مختلف باعث رشدش شده . با این اوصاف هیچوقت از چیزی که نوشتید نا امید نشید و بدونید موفق ترین نویسنده های دنیا هم همه آثارشون شاهکار نبوده! در نهایت به دنبال مخاطب نباشید، اثرتون حتی اگر دیر ولی بالاخره مخاطب خودش رو پیدا میکنه.

داستان نویسی با همه شیرینی هاش برای خلق دنیایی جدید در طول مسیر نویسندگی ، میتونه ناکامی ها و تلخی ها و حتی بی مهری های فراوانی داشته باشه، ولی اگر به هدفمون یعنی خلق اثری ماندگار وفادار باشیم تلخی های مسیر برامون شیرین خواهد شد.

در آخر از این که من رو دنبال می کنید و من رو می خونید ازتون ممنونم.

داستان نویسیداستانشخصیتنویسندهمخاطب
۱۷
۴
سعید ( سین دال )
سعید ( سین دال )
کمی ( نویسنده، شاعر، ایده پرداز، منتقد)
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید