خواب گور

خواب دیدم خفته ام در گور

در میان خاک گشته ام محصور

در خیال خود اگر غلط نکنم

بودم از جماعت الکی مشهور

آمدند بالای سر قبرم دو نفر

این یکی دلی آن یکی مجبور

جای فاتحه کردند پیس پیس

بر سر سنگ قبر این مهجور

سر که چرخاندم شنیدم ناله

ساکن قبر بغل بود شاکی از نور!

آنقدر دعای خیر پشتش بود

گفت سالم آمدم گشته ام من کور

نرم نرمک افتاد خارشی به تنم

آمدند بهر مهمانی لشکری از مور

چیستانی شد فکر گذشته ام

آنچه کردم و آنچه بود منظور

گاه میل هرچه شد داشتم

گاه میداشت عقل مرا معذور

در همین هوا به سر می بردم

تا شنیدم نوای ساز از دور

جایتان خالی حسابی ناکوک بود

این یکی دف می زد آن یکی سنتور

گفتم این چه ساز زدنی است

گفت بهر روان آن شخص مغفور

ساز دنیا می زد عجب خوش طربی

کوک نبود اما روان دیگران رنجور

در همین هوا می گذشت نظرم

تا که کله ام خورد به سنگ بدجور

ناگهان پریدم از خواب بی طاقت

سعی کردم تا کنم زندگی در شور

امرداد ۱۴۰۳

#سین_دال