باید دلم پیر بشه شکسته و اسیر بشه تا بشکنه قلبم
باید کی شاد بشه اونی که میخواد بشه نمیزنه قلبم
منم پروانه دوره میله دوستت دارم بی شیله پیله
منم غمگین و شیدا که باهات شب میشه فردا
منم پروانه دوره میله دوستت دارم بی شیله پیله
منم غمگین و شیدا که باهات شب میشه فردا
از لحظه غرور من تا لحظه رفتن تو
کم بود برات حضور من دوری پذیرفتن تو
باید سرگشته بشم تا بر گرده خوشی
تو عشق تو میخوای به خاطر کی بکشی
منم پروانه دوره میله دوستت دارم بی شیله پیله
منم غمگین و شیدا که باهات شب میشه فردا
دیدی منو نشدی هم قدمم
از لحظه صبح دم من عدمم
منو تو کنار هم بزرگ شدیم
ما در گیر غما ی بی خودیم
عمری که رفته بر نمیگرده
کسی که اینجا گریه کرد برا ت یه مرده
قد غم مثل سپیدار بلنده
که دیگه مرده خنده
منم پروانه دوره میله
دوستت دارم بی شیله پیله
منم غمگین و شیدا که باهات شب میشه فردا
بریده میشه دستم با شیشه
دیده شده جای مشتم تو عکست همیشه
دیده بودم و هست ترست همیشه
گرمای حضورت هنوز مونده رو لباسم
سرمای دوری هم حس میشه و سرمای هراسم
دلمو نیش زبونت شکافت
دلم پشیمون نشد از رویایی که خواست
میگن اگه بخوام تو رو میری چیکار کنم که بمونی
تو فقط به غم خوشی و اشکامو میچکونی
ورقم از غمت خیسه
عرقم سرده مینویسه
از نامردی تو
دلم پشیمون نشده
با غروره خیلی غده
تو به سمت دوری اومدی بدو بدو
بریده میشه دستم با شیشه
دیده شده جای مشتم تو عکست همیشه
دیده بودم وهست ترست همیشه
خودتو می