مثل یه چشمه اشک زلالم
پر از غم اعتلالم
پر از دوری و ملالم
این غم به دلم شد شلالم
نمیده این غم مجالم
یه دیوانه ی بی مثالم
چقدر دوری بود محالم
دست مستبد غم شده لایزالم
پر غم ولی هزالم
پر تکیه به درخت و اعتزالم
چرا دوری و جدالم
چرا جدایی بشه بی اعتدالم
مگه از این دوری گرفتیم مدالم
از جدایی مونده یه علامت سوالم
دلگیر و نابود توی گودالم
توی تابوت زیر بارون شمالم
دل معشوق به عاشق نشد انتقالم
تو رو میبینم ولی فقط تو فالم
تو برام مثل خورشیدی منی که نهالم
زنده ام اگه واقعی باشی نه تو خیالم