نشسته بودم روی مبل .. آسمون رو نگاه میکردم که با شدت اشک میریخت ... غرق بودم تو افکاری که هیچ وقت رهام نمیکرد .. با صداش که من رو صدا میزد ، به خودم اومدم .. برگشتم سمتش .. نگاهش کردم ..: + کجایی تو ..؟ یه ساعته دارم صدات میزنم .. جواب دادم ..:_ ببخشید .. حواسم نبود .. کنارم نشست و آرنجش رو به مبل تکیه داد .. + کجا بود ؟ _چی ؟! + میگم حواست کجا بود ...؟
" لبخند اجباری ای زدم .. خودمم نمیدونم چرا حواسم نبود .. پس چی باید بهش میگفتم ..؟"
_ نمیدونم ...
+ چیشده ..؟
_ هیچ .. "تا اینو گفتم خم شد طرفم و منو چرخوند سمت خودش .. "
+ ببین .. من این مدل نگاهتو میشناسم.. بهت گفته بودم..؟ گفته بودم وقتی غمگین میشی ، چشمات دیگه رنگی نداره ...؟ گفته بودم تو این حال انگاری چشمات یخ میزنه ...؟ گفته بودم روح از چشمات پر میکشه ...؟ نکنه دوباره غم کنج دلت لونه کرده عزیزکم ...؟
آروم لب زدم ، _ نگفته بودی ..!:) " همون لحظه آروم اما محکم منو به آغوش کشید ... چشمام رو بستم و اولین قطره ی اشکم روی گونه ام چکید ... همون طور که تو بغلش بودم آروم شروع کرد به تاب دادن خودمون ...
+ پس حالا بهت میگم ... میگم که بدونی .. این چشما برای منن... همین چشم هایی که همیشه میخنده و رنگ عسلیش رو حفظ میکنه ... همین چشم هایی که تو نگاه اول منو سرگردون کرد ..همین چشم هایی که وقتی میبینم روحشون رو به غم ها باختن ، مصمم میشم که باعث و بانیش رو از روی زمین ، محو کنم .. میگم که بدونی من کنارتم تا آخرش .. میگم که بدونی من هرکاری میکنم تا چشمات بخنده .. وقتی چشمات بخنده ، روحت هم خوشحاله ... پس بخند .. بخند و نگران هیچی نباش قلبِ من ... با هم درستش میکنیم ....=)
مسیحا_نوشت
برای قلب کوچکم ..=} 15 /3 / 1402