
* شاید به آغوش گرفتن خیلی عجیب نباشه؟...
شاید باید اجازه بدم تا سرت رو بذاری روی بازم، جایی نزدیک به قلبم. همون نقطهای که برخلاف تمام بدنم گرمه و میزنه....
شاید باید دستهام رو بپیچونم دو بدنت و اجازه بدم تا هیچ فاصلهای بینمون باقی نمونه. نوازشت کنم و بشم اولین نفری که سعی میکنه با پیچکِ موهات معاشقه کنه...
دست بندازم بینتارهای ابریشمی موهات و از فرفری بودنشون ذوق کنم...
پیشونیت رو ببوسم و تا خود صبح از ماه و ستارهها برات بگم و اجازه بدم تا دنیامون یکم به هم نزدیکتر شه.
خم بشم روی صورتت و تکتک جزئیات صورتت رو وارسی کنم و اوه... محکم یه بوسه بذارم روی خالی که حالا متعلق به منه...
شاید باید به آغوشم دعوتت کنم و بذارم کمی از سرماش لذت ببری، شاید باید حبست کنم تا عطر تنم رو حس کنی و بذاری با پیچی" بودنت انس بگیرم...
شاید باید فقط امتحانش کنیم....! *