
گوگرد سولفات که گونه ای از فرم های گوگرد معدنی در کشاورزی می باشد تنها فرمی از گوگرد است که توسط گیاهان قابل جذب است. درحالی که گوگرد عنصری با توجه به میزان رطوبت و دمای خاک بصورت آهسته و به مرور دچار اکسید و تجزیه شده و در نهایت در قالب ترکیبات محلول و قابل جذب سولفاتی در دسترس ریشه گیاهان قرار می گیرد.
به دلایل مختلفی کمبود گوگرد در بسیاری از زمین های کشاورزی کشور در حال افزایش است. بنابراین در برنامه های تغذیه و کود دهی باید از این عنصر بطور روتین استفاده بیشتری شود.
گوگرد برای همه سلولهای زنده ضروری است، اما انسان و حیوانات آن را فقط از گیاهان دریافت می کنند. در گیاهان، گوگرد برای فرایند تثبیت کننده نیتروژن در حبوبات و در تشکیل کلروفیل ضروری است. نیار به گوگرد در کشاورزی و گیاهان در فرآیندهای تولید پروتئین، اسیدهای آمینه، آنزیم ها و ویتامین ها حائز اهمیت است. گوگرد همچنین به مقاومت گیاه در برابر بیماری ها کمک می کند و به رشد و تشکیل بذر کمک می کند.
مواد مغذی اولیه N ، P و K آنهایی هستند که خاک به مقدار زیاد نیاز دارد. مواد مغذی های ثانویه (مواد مغذی گیاهان در مقادیر کمتر) کلسیم، سیلیسیم، منیزیم و گوگرد هستند. در واقع، گیاهان تقریباً به مقدار فسفر به گوگرد نیاز دارند، اما گوگرد هنوز به عنوان یک ماده مغذی ثانویه در نظر گرفته می شود. (گروه سومی از مواد معدنی تغذیه ای وجود دارد که خاک به مقدار کمی به آنها نیاز دارد، از این رو به آنها “مواد معدنیِ کم نیاز” گفته می شود.)
در کشاورزی ارگانیک، استفاده از کودهای شیمیایی ممنوع است. مقدار مورد نیازگوگرد در مزارع ارگانیک را میتوان از طریق کودهای تأیید شده یا از منابع طبیعی حاوی گوگرد تهیه کرد.
در کشاورزی ارگانیک استفاده از سموم دفع آفات کاملاً محدود به منابع طبیعی است و باید قبلاً توسط دستگاهها و افراد متخصص کنترل شود. عنصر گوگرد به عنوان قارچکش و کنه کش از اهمیت ویژه ای در تولید ارگانیک محصولات باغی چون انگور و انار برخوردار است.
محدودیت قوانین مربوط به کنترل آفات، بیماریها و علفهای هرز در کشاورزی ارگانیک به عنوان راهنمای اعتبارسنجی جهانی توسط استانداردهای اساسی IFOAM در تولید ارگانیک و در قوانین اروپایی توسط مقررات شورای (EEC) شماره ۲۰۹۲/۹۱ شورای ۲۴ ژوئن ۱۹۹۱ داده شده است ( اتحادیه اروپا ، ۱۹۹۱). محدودیتهای اضافی توسط انجمنهای مختلف پرورش دهندگان ارگانیک در کل جهان اعمال میشود که در( Willer and Youseffi (۲۰۰۴) ذکر شده است.

گوگرد یک ماده مغذی ضروری گیاهی است که بر کیفیت داخلی و خارجی، رشد گیاه، سلامت و کارایی مواد مغذی محصولات کشاورزی تأثیر میگذارد.
در گیاهان، گوگرد در ترکیب آمینو اسیدها، در تعیین میزان پروتئین، در جنبه های کیفیت پخت، در تشکیل اجزای ثانویه گیاهی و اجزای دارویی، در متابولیسم نیتروژن گیاهان و در مقاومت گیاهان در برابر آفات و بیماریها سر و کار دارد.
تغذیه گوگرد و نیتروژن گیاهان از نظر متابولیک به هم ارتباط دارد . در علفزارها و محصولات زراعی، استفاده از S نشان داده است که کارایی استفاده از N توسط گیاهان را افزایش میدهد. عرضه S کافی باعث بهبود بازیابی N و کاهش تلفات N از سیستم میشود.
همچنین در کشاورزی ارگانیک کنترل تغذیه S گیاهان میتواند در ذخیره نیتروژن و کاهش ته نشینی نیتروژن کمک کند. همچنین در تشکیل برآمدگی حبوبات S نقش مهمی دارد. این بخشی از یک خوشه فلز-گوگرد است که در هنگام تثبیت نیتروژن به عنوان کاتالیزور عمل میکند.

علائم کمبود گوگرد شبیه کمبود نیتروژن است: برگها زرد کم رنگ یا سبز روشن می شوند. برخلاف نیتروژن، علائم کمبود گوگرد ابتدا در برگهای جوان ظاهر می شود و حتی پس از استفاده از نیتروژن نیز ادامه می یابد.
گوگرد یکی از ۱۷ عنصر ضروری گیاه است. گوگرد برای رشد و توسعه همه محصولات بدون استثنا ضروری است. مانند هر ماده مغذی ضروری، گوگرد نیز دارای عملکردهای کلیدی در گیاهان است:
منبع:https://sulfiran.com