
تنها چیزی که مارو به هم میرسونه:
'بــاور' های ماست!
منو تو همدیگرو درک نمیکنیم تا به یه سری چیزا باور مشترک داشته باشیم...
شاید حرفای من بی معنی و بدون ارزش بنظر بیاد وقتی به چیزی که باور دارم,باوری نداشته باشی!
و شایدم نزدیک به تو باشم با گفتن حرفایی که تو هم بهش عقیده و باور داری.
ما همدیگرو قضاوت میکنیم تا نخوایم مجبور به جنگ و تخریب باور هامون بشیم!
سختِ بنایی که چند ساله ساختیم و بالا اوردیم رو نابود کنیم.
در تُنگ کوچیک خودمون راحت نشستیم;چه نیازی هست که اون رو بشکنیم؟
خبر نداریم شاید که اگر اون رو میشکوندیم,میتونستیم وارد اقیانوسی زیبا تر و دلنشین تری بشیم!
اما ما آزادی در محدوده ی حفاظت شده باور هامون رو بیشتر دوست داریم!
آزادی ای که خود در قفس است.