
فرایندی را که با اهداف استراتژیک سازمان همسو است، انتخاب و مرزهای آن را بهوضوح مشخص کنید. ورودیها و خروجیهای فرایند، مشتریان داخلی و خارجی، و ذینفعان کلیدی را در این مرحله شناسایی نمایید.
نقشهٔ دقیق جریان کار (از ورودی تا خروجی) را با حضور ذینفعان کلیدی ترسیم کنید. از تکنیکهای مصاحبه، مشاهدهٔ مستقیم و بررسی مدارک برای تکمیل این نقشه استفاده کنید. نقشهٔ فرایند جاری، مبنای تمام تحلیلهای بعدی خواهد بود.
با استفاده از تکنیکهایی مانند تحلیل ارزش افزوده، زمانسنجی و مصاحبه، نقاط درد و فرصتها را لیست کنید. به دنبال فعالیتهایی بگردید که ارزش افزودهای برای مشتری ایجاد نمیکنند و صرفاً زمان و هزینه مصرف میکنند.
از روشهای خلاقانه مانند طوفان فکری، مهندسی مجدد و بررسی بهترین شیوههای صنعت استفاده کنید. در این مرحله، هیچ ایدهای را دور نیندازید؛ حتی ایدههای به ظاهر غیرعملی میتوانند جرقهای برای راهحلهای نوآورانه باشند.
برای هر ایده، بازگشت سرمایه (ROI)، تأثیر بر مشتری، هزینهٔ پیادهسازی، ریسکها و زمان اجرا را برآورد کنید. از دادههای تاریخی، شبیهسازی و نظرات خبرگان استفاده شود. این مرحله، قلب تپندهٔ کل فرایند است و باید با دقت و وسواس بالایی انجام شود.
بر اساس نتایج اعتبارسنجی، بهترین فرصتها را برای اجرا انتخاب کنید. شفافیت در معیارهای اولویتبندی و اعلام آن به همهٔ ذینفعان، از بروز تنشهای بعدی جلوگیری میکند.
یک برنامهٔ عملیاتی با زمانبندی، مسئولیتها و منابع مشخص تدوین کنید. برنامهٔ اجرایی باید شامل فازهای آزمایشی، آموزش کارکنان و برنامهٔ مدیریت تغییر باشد.
عملکرد فرایند بهبودیافته را با KPIهای تعریفشده پایش کنید و تغییرات را در فرهنگ سازمان تثبیت نمایید. موفقیت واقعی زمانی حاصل میشود که بهبودها به بخشی از «روش معمول انجام کار» تبدیل شوند، نه یک پروژهٔ یکباره.