
هزینه گرایی در اصل نشان دهنده تاکید یک شرکت بر کارایی بخش های زنجیره ارزش است؛ و با استراتژی رهبری هزینه پورتر نیز مرتبط است. این شرکت ها به دنبال این هدف اولیه هستند که در تمام فعالیت های زنجیره ای خود هزینه را کاهش دهند. هزینه های کمتر به شرکت این اجازه را می دهد که قیمت های پایین تری تعیین نماید.
از این رو حجم فروش افزایش یافته و سطح قیمت در وضعیت ثابتی حفظ خواهد شد. در نهایت نیز حاشیه سود شرکت با افزایش روبرو خواهد شد. برخی از محققان معتقدند، شرکت هایی که در تمام فعالیت های زنجیره تامین خود بر کارایی تاکید دارند، نیازی به قابلیت های بازاریابی در سطح بالا ندارند.
به همین دلیل احتمال بیشتری برای این شرکت ها وجود دارد تا برای این نوع فعالیت ها از منابع کمتری استفاده کنند. در هر حال دیدگاه دیگری نیز استدلال می نماید که حتی وقتی شرکت ها بر روی کنترل هزینه های خود تاکید نمایند، باز هم نیاز به برنامه بازاریابی مناسبی برای اجرا خواهند داشت.
تمایل به کنترل هزینه و کارایی ممکن است شرکت را مجبور به بهبود بخشیدن قابلیت های بازاریابی خود کند؛ تا بتوانند به این طریق به اهداف بازاریابی خود همچون رضایت مشتری و حجم فروش از طریق بهکارگیری منابع مالی محدود و دیگر منابع موجود در دست، دست یابد.
در راستای قرار گرفتن هدفمندی و جهت گیری استراتژیک در یک موقعیت کم هزینه، منجر می شود که علی رغم عوامل رقابتی نیرومند، شرکت ها درآمدی بیشتر از حد میانگین درون صنعتی به دست آورند. علاوه بر آن شرایط هزینه کم، از شرکت در برابر مشتریان و خریداران نیز محافظت خواهد نمود.
موقعیت هزینه کم، شرکت را نسبت به دیگر رقبای خود در درون صنعت و در موقعیت مناسب برای مقابله با کالاهای جایگزین قرار خواهد داد. البته استفاده از این استراتژی زمانی مناسب خواهد بود که مشتریان نسبت به قیمت حساسیت داشته باشند. یا اینکه خریداران زیادی برای محصولات متمایز وجود نداشته باشد، تعداد زیادی مشتری با توان بالقوه برای چانه زنی در بازار باشد و مشتریان میان نام های تجاری مختلف تفاوتی قائل نشوند.