
طراحی نقشه وضعیت آینده یک فرایند گامبهگام است که نیازمند انضباط و خلاقیت همزمان است.
نقشه وضعیت فعلی را به عنوان خط پایه در نظر بگیرید. مشخص کنید که وضعیت آینده قرار است چه مشکلات، تأخیرها یا ناسازگاریهایی را حل کند. بدون یک خط پایه معتبر، نمیتوانید پیشرفت را اندازهگیری کنید.
در مورد اینکه بازطراحی باید به چه چیزی دست یابد، توافق کنید. این ممکن است شامل کاهش زمان چرخه، کاهش تعداد تحویلها، افزایش استانداردسازی یا بهبود انطباق باشد. اهداف باید مشخص، قابل اندازهگیری و زماندار باشند.
پیچیدگیهای غیرضروری را حذف کنید، مسیرهای تصمیمگیری را ساده کنید، مالکیت را شفاف کنید و نحوه کار فرایند پس از بهبود را تعریف کنید. در این گام، تمرکز بر «چه چیزی» و «چرا» است، نه «چگونه».
یک طراحی وضعیت آینده باید واقعگرایانه باشد. بررسی کنید که آیا فرایند هدف با محدودیتهای عملیاتی، الزامات سیاستی و قابلیتهای سیستمها سازگار است. در این گام، ممکن است مجبور شوید برخی از جاهطلبیهای خود را تعدیل کنید.
نقشه وضعیت آینده را با کسانی که از آن استفاده خواهند کرد، آن را مدیریت خواهند کرد یا از آن پشتیبانی خواهند کرد، بررسی کنید تا طراحی به اندازه کافی عملی باشد. بازخورد آنها میتواند نقاط کور طراحی را آشکار کند.
پس از تعریف فرایند آینده، تغییرات مورد نیاز در نقشها، سیاستها، سیستمها و آموزش را شناسایی کنید. یک نقشه وضعیت آینده بدون برنامه پیادهسازی، فقط یک نقاشی زیبا است.