تجربه مشاوران و پژوهشگران نشان میدهد که رعایت مجموعهای از اصول، احتمال موفقیت این گام را بهطور چشمگیری افزایش میدهد. این اصول، حاصل درسآموختههای پروژههای متعدد در سازمانهای گوناگون است.
پیش از ارائه هر راهحلی، زمان کافی برای درک وضعیت واقعی فرایند فعلی اختصاص دهید. ترسیم نقشه فرایند As-Is و تأیید صحت آن، نخستین خط دفاعی در برابر حل مسئله اشتباه است. بسیاری از پروژهها به این دلیل شکست میخورند که تیم بهجای حل مشکل واقعی، مشغول حل مشکلی خیالی شده است.
تعریف تغییر فرایند نباید توسط مشاوران خارجی یا مدیریت پشت درهای بسته انجام شود. مشارکت مجریان خط مقدم در شناسایی مشکلات و طراحی جهت بهبود، هم امکانپذیری طرح تغییر را افزایش میدهد و هم مقاومت بالقوه را در مراحل اولیه کاهش میدهد.
هر تغییر پیشنهادی را به شاخصهای مشخص گره بزنید؛ زمان چرخه، نرخ نقص، هزینه، رضایت مشتری و غیره. درخواستهای تغییری که قابل کمّیسازی نیستند باید بازبینی شوند، زیرا ممکن است واقعاً ضروری نباشند و صرفاً سلیقهای باشند.
با محدود بودن منابع، تیم باید انتخاب کند. تغییرات ضروری آنهایی هستند که بدون آنها اهداف محوری محقق نمیشوند؛ تغییرات مطلوب آنهایی هستند که مفیدند اما میتوان آنها را به تعویق انداخت یا کنار گذاشت. شفافسازی این تفکیک، نظم محوری کار تعریف است.
تعریف تغییر فرایند یک فرایند پویا است، نه یک رویداد یکباره. هر درخواست تغییر، ارزیابی تأثیر و نتیجه تصمیم باید ثبت و نسخهبندی شود تا همه ذینفعان بتوانند منشأ و دلیل تغییرات را ردیابی کنند.