مواد کباب تابه ایم گرد گرد کردم و با دقت زیاد هر کباب تابه ای توی ماهیتابه گذاشتم تا سرخ بشه گوجه هارو رنده کردم و گذاشتم کنار تا کباب تابه ای هام سرخ بشه سیب زمینی های حلقه شده ام آروم کف قابلمه چیدم و برنجم روش ریختم امروز همه جوره صد ام برای غذا گذاشتم دم کنی آلبالویی ام گذاشتم روی قابلمه و داشتم شعله گاز کم میکردم که تلفن زنگ خورد مامانم بود مثل همیشه با شنیدن صداش حال دلم خوب میشد بعد از احوال پرسی های همیشگی پرسید راستی دکتر رفتی ؟چی گفت ؟گفتم هیچی حالم خوبه نگران نباش بعد از رفتن بابا خیلی تنها بود و دل خوشیش من و خواهرم بودیم هربار که مریض میشدیم از خودمون هم نگران تر بود برامون مامان اصرار کرد که دقیق دکتر چی گفت لبخند زدم اول باید پدرام میفهمید بعد بقیه گفتم چیزی نگفت از خستگی و کلید غر زدن به مامانم دادم اره مگه چقدر جون داری هم بیرون دنبال کار های بشر دوستانه باشی تو خونه ام باشی و مواظب من پس خودت چی غذا هم که نمیخوری همش میگی یه قهوه خوردم یا بيسکوئيت همین کارا رو میکنی که مریض میشی صدای آیفون بهم یه راه فرار داد گفتم مامانم پدرام من
باهات حرف میزنم بعدا و سریع قطع کردم آیفون زدم رفتم برنج ببینم که ای وای نه انگار یادم رفته بود شعله رو کم کنم سریع خودم جمع جور کردم اشکال نداره برنج خوبه بدون ته دیگم هنوز عالیه کباب تابه ای هارو چیدم و سریع در باز کردم پدرام صورتش خیلی خسته بود خیلی ته دلم لرزید ولی خودم نباختم یه سلام دادیم بهم رفت دست و صورتش بشوره سفره رو چیدم برنج ام خوشگل ترین حالتی که میشد تزئین کردم پدرام با دیدن سفره یکم جا خورد ولی چیزی نگفت منتظر بود خودم بگم هردومون خودمون با غذا سر گرم کردیم من مشغول تکون دادن برنج ام تو بشقاب بودم و دلم از استرس پیچ میخورد پدرام هم کباب تابه ای تو بشقابش ریز میکرد انگار که صبر جفتمون تموم شده پدرام توی چشمام نگاه کرد و گفت اخراج شده ولی قول میده زود کار پیدا کنه و نگران نباشم ولی من همه وجودم یخ کرد همین کارم به سختی پیدا کرده بود آخه چرا باید اخراج بشه دستش روبه میز دراز کرد تا دستم بگیره اما دستم عقب بردم روی شکم ام گذاشتم انگار با دستام میخواستم از بچه ام دربرابر هیاهوی وجودم با دستام محافظت کنم نگاه پدرام هنوز به چشمام بود و دستش روی میز اما نمیتونستم ترس همه وجودم گرفته بود
کباب تابه ای ها هم سرد شده بودند.....

باید برم خدافظ مامانم که انگار