ویرگول
ورودثبت نام
صدرا
صدرا«او زمانی مُــرد که برای من هنوز زِن‍ــده بود.»
صدرا
صدرا
خواندن ۲ دقیقه·۶ سال پیش

زندان چوبی ذهن (قسمت اول)

قسمت اول: اتاق تکرار

ببین پسر جون تو دیگه باید متوجه این مسئله باشی که گذشته تو تموم شده و رفته، حالا این تویی و آینده ای که در انتظارته؛ پس به جای اینکه بشینی و غصه گذشته رو بخوری، نشون بده که چی برای گفتن داری، درست نیست جلوی مادرت این حرفو بهت بزنم ولی توی این دنیا وقتی برای غصه خوردن نداری! باید سریع به خودت بیای. حالا بخند و دیگه هم اشکاتو نبینم. آخه چرا باید یه بچه به سن تو این قدر زندگی رو سخت بگیره، سخت نگیر بچه جون ...

سرد بود! حرفاش منو توی شرایطی قرار داده بود که انگار دستامو از پشت بَستنو اون داره از شکنجه دادنم، لذت میبره.

دستی بر سرم کشید تا نشون بده کارشو خوب انجام داده، جلوی مادرم لبخندی زد و گفت پسرتون طوریش نیست، فقط یکم باید بهش زمان داد. تلاش کنید بیشتر باهاش گپ بزنید و پارک و اون مسائلی که گفتم رو فراموش نکنید.

تعفن بی سوادیش داشت منو خفه میکرد! ای کاش مدرکشو جلوی صورتش پاره می کردم تا بفهمه مشکل من چیه!

نگران بود، دست انداز ها را بدون نیش ترمز، یکی پس از دیگری رد می کرد؛ نمی خواستم چهره ام را ببیند، او تقصیری نداشت، مشکل طرز فکر من بود. آدم ها برایم سم بودند و در محلولی به نام هوا هم خورده بودند؛ تحمل رفتارشان هر روز مرا بیشتر خُرد می کرد، به همین خاطر مادرم مرا پیش یک روانپزشک متخصص برده بود.

روانپزشک خوبی بود، من آدمی نبودم که بتونم حرفاشو تحمل کنم! گاهی حرفاش برام خنده دار بود، مگر می شود نسبت به گذشته بی تفاوت بود؟! و به تکرار آن در آینده دل سپرد، بی سوادِ کودن! تعریف گذشته برای من مثلِ آینده ای هست که ازش بی خبرم!

قسمت دوم این داستان کوتاه فردا منتشر میشه✍?✍?✍?
امیدوارم تجربه خوب و مفیدی باشه و شما هم ازش لذت ببرید?.
https://vrgl.ir/4E3Qi

توی این پویش حتما شرکت کنینننن؛ به ازای هر پست یه نهال کاشته میشه! از پست بنده هم حمایت کنین :)

با عشق صدرا 3>

داستان کوتاهتفاوتذهنزنداننوشتن
۲۴
۵
صدرا
صدرا
«او زمانی مُــرد که برای من هنوز زِن‍ــده بود.»
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید