تنها بهانه ی این پست بازی دشوار ایران برابر لهستان بود که خداروشکر با برد سه بر دو ایران همراه شد و یکسری حرف که مدتی جایی برای مطرح کردن آنها نداشتم.
نکاتی که می خواهم در آن باب صحبت کنم:
خبرنامه شماره یک باسمه تعالی 1400/5/2
اول اینکه روی این خبر مانور دادم و کمی مطالعه کردم و جایی ندیدم تصویب شده باشه یا نه، ولی از یک شخصی(دانشجوی ادبیات) شنیدم که تنوین از فرهنگ سرای ایرانی حذف شده است.
یعنی چی؟
از این به بعد اینگونه می نویسیم:
گاهن_کاملَن_اکثرن_حتمن_قطعن و الی آخر ...
من توی چند پست اخیر اینگونه نوشتم و کسی نسبت بهش حساس نشد؛ شاید همه باخبر هستن و ما سرمان کلاه رفته!

باید اعتراف کنم، حق این همه زحمتی که جناب دست انداز میکشه، این نیست. بیاییم تلاش کنیم اول خودمون و بعد دوستامون رو مجاب کنیم تا خودشون و بعد دیگران را با نوشتن و حضور در مسابقه به چالش بکشند.
کاری هم نداره، یه پست و دو هشتگ مسابقه دستانداز و حال خوبتو با من تقسیم کن در کنارش و تمام.
برای انتخاب موضوع و حضور در مسابقه بر روی گاهنامه بیستم ضربه بزنید.
گاهنامه نونزدهم اولین تجربه من بود که چون به ایام کنکورِ خیلی از دوستان نزدیک بود، استقبال فراوانی نشد. چند روز پیش هم در بیستُمین گاهنامه دست انداز شرکت کردم و باید بگم تنها هدف اینه که تلاش کنم حداقل سه نفر رو دعوت کنم به مسابقه :)
شور و حرارت عجیبی از همان آغاز بازی در فضا حاکم بود و خب همه ی ما دل تو دلمون نبود تا بالاخره بعد از اون همه باختِ عجیب و سوال برانگیز، باید جلوی نائب قهرمان جهان قرار می گرفتیم.
کاری به حاشیه ندارم، چون ارزش نوشتن نداره.
لحظه پیروز نزدیک بود، هرچند دلت قلقک میشد که نکنه این بشه هشتمین باخت پشت سرمون، نکنه حالا که تا اینجا اومدیم باز ببازیم، اون لحظه میخواستم خدا لجباز باشه و باهام لج کنه و ایران ببره(همین هم شد).

والیبال ورزشی بود که همیشه دوست داشتم تا سطح حرفه ای این ورزش برسم، ولی خب زندگی همیشه چند تا گزینه جلوی پات میزاره و نهایتن بزاره دوتا رو انتخاب کنی و توی یکیش موفق بشی.
بازیکن مورد علاقم همیشه موسوی و معروف بوده، ولی توی لیگ جهانی صابر کاظمی رو خیلی پسند کردم :)
برای تابستان امسال بیشتر دارم روی علاقم و کاری که شاید جنبه مادیش بیشتر مطرح باشه، تمرکز می کنم. دوست دارم برای تابستان امسال فرد سرسخت تری از خودم بسازم. یکم روتین داشته باشم و نسبت به وظایفم آگاه باشم. از حس های خوب دم دستی لذت ببرم و تلاش کنم حال دیگران رو خوب کنم و درحد توان کمک کنم.
از فعالیت هام حرفی نمی زنم چون ذهنتون محدود میشه به همون تکراری ها یعنی کتاب خوندن و ... هدایت میشین ولی بجاش می تونم بگم، تلاش می کنم هر روز جای دونفر زندگی کنم؛ خودم و کتابم.
ورزش شادی عجیبی میاره و خب گهگاهی سراغش میرم و حس خوبی بهم میده.
مینوازم و خب میتونم بگم، روحم به آرامش میرسه با این کار هر چند هنوز حرفه ای نیستم و شاگرد هستم.
پیادهروی و نوشتن؛ شایدقویترین عنصری که حس خوب را در هر شرایطیدر تنهاییهایم به خونم تزریق میکند.
خواندن این مطلب کفایت میکند.

باید بگم خیلی خوشحالم که افراد هوشیاری در ویرگول هستند و نسبت به اتفاقات آن پیگیر و آگاه هستند. خوشحالم از بابت و می خوام بدونید که از آشنایی با شما بسیار خرسندم.
از طرفی توقع دارم، ویرگول هم نسبت به ما اهمیت نشون بده و ما رو به سمت پیشرفت سوق بده؛ نه پول!
ما هیچوقت برای نوشته هامون پول نخواستیم و حداقل کاری که میتونه انجام بده، فراهم کردن و نگه داشتن این بستر مناسب برای خواننده و بنویس هاییست که اینجا از دل میخونن و مینویسن.
خبرنامه بعدی شاید با یکی دیگه باشه، شاید اصلا من نباشم، ولی مهم این هست که نسبت به خیلی از مسائل آگاه تر بشیم توی هر شماره که منتشر میشه.
امیدوارم خبرنامه شماره دو، خبر از موفقیت و سلامتی همتون باشه.
پست آخر اینجانب برای مسابقه دوست داشتنی دست انداز