بزرگترین عید در آسمان ها
عرشیان و روز غدیر
احمد بن محمد بن ابى نصر بزنطى مى گوید: در منزل امام هشتم على بن موسى الرضا(ع) نشسته بودم، جمع بسیارى نیز در منزل حضرت گرد آمده بودند که گفتگو در باره روز غدیر آغاز شد; بعضى از افراد وجود روز غدیر را در صدر اسلام منکر شدند و بعضى آن را از شعائر اسلامى مى دانستند. در این هنگام، على بن موسى الرضا(ع) فرمود: پدرم از جدم «جعفر بن محمد» چنین نقل مى کرد:
آسمانیان روز غدیر را بهتر از زمینیان مى شناسند، خداوند در بهشت برین ساختمان بزرگى را به خود اختصاص داده است; این ساختمان از آجرهاى نقره و طلا ساخته شده، در آن صد هزار گنبد از یاقوت سرخ و صد هزار گنبد از یاقوت سبز وجود دارد، خاک و گلهاى به کار گرفته شده در این قصر از مشک و عنبر است، در آن چهار جوى (یا رودخانه) به چشم مى خورد که در هر یک از آنها خمر و آب زلال و شیر و عسل جریان دارد; در اطراف این جویبارها درختان انبوهى از میوه هاى مختلف روییده، بر روى آنها پرندگانى پرواز مى کنند که بدنشان از لؤلؤ و پرهایشان از یاقوت است; آنها با پرواز خویش صداهاى دلنوازى ایجاد مى کنند.
روز غدیر در این قصر بزرگ باز مى شود; فرشتگان و اهل آسمان ها تسبیح گویان به قصر داخل مى شوند; آن پرندگان به پرواز درآمده در جویبارها خود را مرطوب مى سازند و سپس به آن مشک و عنبر آغشته کرده، و عطرش را در فضاى ملکوتى قصر منتشر مى سازند; فرشتگان الهى به نام فاطمه زهرا(س) به یکدیگر هدیه مى دهند; چون پایان روز غدیر فرا مى رسد، به فرشتگان گفته مى شود به جایگاه هاى خویش برگردید شما تا سال آینده، مثل چنین روزى، از اشتباه و لغزش در امان هستید و بدانید همه این موهبت ها به خاطر عظمت پیامبر ما محمد و وصى او على بن ابىطالب - علیهما السلام - است.