
درست در نقطه پایان یک اتفاق، آنجا که تمام امیدها از دست رفته و تباهی پیش روی ماست، فیلم درست از همان نقطه آغاز میشود. زنی کوهنور با کولهباری سنگین خود را کشان کشان به بالای صخرهای مرتفع میرساند. پایش یه شدت آسیب دیده و هنگامی که زخم انگشتش را میبیند و درد میکشد و فریاد میزند، کفشش به دره میافتد؛ دیگر لنگه کفش را برمیدارد و به پایین پرت میکند، فریادی بلندتر میکشد و تصاویری مبهم از ذهنش عبور میکند. همه چیز از دست میرود.
فیلم «wild» داستان زنی به نام «شرل» است که پس از یک از دست دادن بزرگ، دست به خودویرانگی میزند. زندگی مشترکش را با خیانتهای متعدد نابود میکند و از همسری که دوست دارد جدا میشود، دست به اعتیاد میزند و حتی از کسی که دقیق نمیداند کیست باردار میشود. شرل همه چیزش را از دست میدهد اما بازمیگردد؛ به صفحهای خالی اما مچالهشده از زندگیاش بازمیگردد و به تنهایی و برای سه ماه کوهنوردی میکند؛ از مکزیک تا کانادا. در مسیر شرل دائما فکر میکند، مینویسد و میخواند و تسلیم نمیشود. به خاطر مادرش و برای بازگشتن به زنی که در زمان حیات مادرش بود، شروع میکند و ادامه میدهد. او اینهمه سختی را به جان میخرد برای کسی که دیگر نیست یا به بیانی دیگر برای کسی که دیگر در خودش نیست؛ زیرا که پدر و مادر هر شخص تکههای مهمی از خودشان را در فرزندشان جا میگذارند و جایی بیرون از جسم خود به زندگی ادامه میدهند. شرل شرایط سخت را تحمل میکند زیرا در اشتباهاتی که پس از مرگ مادرش مرتکب شده به دنبال راه نجات بوده و فکر میکرده که با از میان بردن خودش نجات پیدا میکند. اما بارداری ناگهانی نهیبی برای اشتباهات پیدرپی بود. چشمان شرل باز شد و زخمهایش را دید. دردهایش را احساس کرد و خواست که مرهمی پیدا کند و اینگونه شد که خود را «در مسیر زیباییها» قرار دهد.
از لحظهای که فکر میکنیم که همه چیز از دست رفته تا زمانی که در واقعیت همه چیز از دست برود فرسنگها راه است. نمیدانیم و گمان میکنیم دستمان خالی است و درون گردابی در حال غرق شدن هستیم؛ دست خالی، بدون همراه و بیجلیقه نجات اما عشقی، خاطرهای یا شاید حسی مبهم میتواند ما را بازگرداند؛ به سختیهایی که انتهایی ندارند اما معنای زندگیاند. و چقدر زندگی هر انسانی رازآلود، غیرقابلبازگشت و مقدس است.