خلوتکده

بسم الله نور...

باید جایی باشه که حس های قلب و صداهای مغزمون رو درونش ثبت کنیم برای روز مبادا ! که فردا روزی یه مرور دلچسب داشته باشیم و احوالتمون رو رصد دوباره کنیم .

این روزها به این نتیجه رسیدم که یکی از ارزوهای همیشگیم این بوده که یه بلاگر خیلی خوب بشم اما هیچ وقت دلیل خوبی برای این حجم از تنبلی نداشتم و ندارم ! مثال های زیادی هم برای تلاش های نصفه نیمه م داره ...از سر رسیدهایی که فقط چند صفحه ی اولشون خط خطی شده بگیر تا وبلاگ هایی که نیمه رها شدن...اما در نهایت رسیدم به اینجا ...خیلی اتفاقی و وقتی که داشتم در مورد یک موضوع سایت های مختلف رو چک میکردم...

ویرگول بهانه ی خوبی شده برای اشتی دوباره با نوشتن ...بعد از مدت ها ... تلاش برای رسیدن به هدف "ساده اما عمیق " ...برای حرف زدن ...دغدغه داشتن...از امید گفتن درست در این وانفسای بغض های سنگین...برای لمس احساس خنک شدن وسط ظهر گرم مرداد...برای غنج رفتن دلمون و اب شدن قند و نبات وقت مرور رویاها ...برای بوی خوب یاس...گرمای دلچسب چای...بوی سوختن چوب...طراوت برگ سبز بارون خورده...حس دادن اخرین امتحان...لذت برگشتن به خونه...بیدار موندن های تا دیروقت...برای یک شروع تازه و جذاب...

خلاصه که سلام!
خوب باشه حال دلتون...