آشغالگیرهای مکانیکی معمولاً بر اساس دهانه باز میله ها به چهار دسته تقسیم می شوند.
آشغالگیرهای میلهای دارای دهانه های بزرگ 36 تا 144 میلی متر (1.5 تا 6 اینچ) هستند که از ورود موادی مانند چوب ، آجر، بقایای معدنی بزرگ و سنگین در فرایند تصفیه، جلوگیری می کنند. این نوع آشغالگیر مکانیکی معمولاً دربخشهایی که دارای سیستم فاضلاب ترکیبی هستند و میتوانند حاوی اشیاء بزرگی باشند استفاده می شوند. آنها معمولاً توسط صفحه هایی با دهانه های کوچکتر دنبال میشوند. صفحه های بای پس معمولاً دارای دهانه هایی بین 24 تا 48 میلی متر هستند (1 تا 2 اینچ) . از آنها برای غربالگری اضطراری در هنگامی که آشغالگیر تمیز درشت یا ریز دانه باید از سرویس خارج شود، استفاده می شود.

آشغالگیرهای دانه درشت دستگاه هایی با دهانه های 6 تا 36 میلی متر (0.25 تا 1.5 اینچ) است که قطعات درشت مانند پارچه ، چوب ، برگ ، ذرات غذا ، استخوان ها ، پلاستیک ، کلاه های بطری و سنگ را جدا می کند.
به طور معمول ، آشغالگیرهای دانه درشت رایج ترین آشغالگیرهای مستقل بوده اند زیرا غربالگری را بدون از بین بردن حجم زیاد مواد آلی، انجام می دهد و این امر نیاز به واشر و کامپکتور را به حداقل می رساند. با این حال آشغالگیرهای درشت با دهانه های کوچکتر هنوز هم می توانند مواد آلی را جداسازی کنند. برای این آشغالگیرهای دانه درشت باید واشر و کامپکتور در نظر گرفته شود. متداول ترین انواع آشغالگیرهای دانه درشت میله ای مکانیکی در جدول 1 ذکر شده و مقایسه شده اند.
آشغالگیرهای دانه ریز دستگاه هایی با دهانه های 0.5 تا 6 میلی متر (0.02 تا 0.25 اینچ) هستند که آشغال های درشت از جمله دستمال ، دستمال مرطوب ، مواد زبر و مواد آلی را حذف می کنند. واشر و کامپکتور ، باید به همراه آشغالگیر های دانه ریز استفاده شود. اگر تجهیزات آشغالگیر دانه ریز مواد جامد برابر یا کمتر از 3 میلی متر (1/8 اینچ) را حذف کند ، معمولاً از یک آشغالگیر دانه درشت قبل ازآشغالگیر دانه ریز استفاده می شود. علاوه بر این ، استفاده از دانه گیر قبل از آشغالگیرهای دانه ریز نیز یک روش معمول در این مورد است.