چیزی که ذهن من رو این روزا خیلی در گیر کرده واون رو از دوستان خودم هم پرسیدم این بود که ،تا حالا به این متنهایی که حالت نوستالژی ورویایی به خیلی از سختیهای زندگی قدیمی میده توجه کردن ؟ نظرشون چیه ؟زندگی در دهه ۳۰-۴۰-۵۰-۶۰و...اینجوری بود واونجوری بود وما چنین بودیم وچنان.
لا اقل خودم زندگی دریکی از همین دهها روتجربه کردم .وصد البته که در حال حاضر هم ، خیلی از هم وطنانمون همچنان درحال زندگی (تجربه) کردن هستن .واصلا نیاز نیست خاطره باشه.( میشه رفت ودوباره تجربه کردو طعم تلخشو چشید ).
برام سواله که چرا باید همیشه از چیزای قدیمی مثل یه عتیقه نگه داری کرد؟
نمی دونم درس خوندن زیر چراغ گرد سوز و نداشتن برق کجاش جالبه ؟ بی خبر بودن ونداشتن اطلاعات، که موجب این همه جهل وبی دانشی شده ،وما هنوز هم درگیر همونهاییم ! چیش خوبه ؟
یادرمان انواع دردها با چای نبات وعرق نعناع رو یه موضوع جالب میدونن! و وجود انواع بیماریهای لا علاج رو ناشی از تکنولوژی !. صد البته اولین مثال همشون هم سرطانه ! ما از قرنها پیش ماهی (برجی)به اسم سرطان داشتیم .همین خودش نشان دهنده اینه که این بیماری (لااقل )از نظر اسمی، قرنها سابقه داره پس وابسته به تکنولوژی نبوده .منکر خیلی از بیماری های جدید وناشناخته نیستم، ولی نسبت دادن اون به تکنولوژی وانداختن تقصیر گردن تکنولوژی فقط کار افرادی هستش که به طبابت با روغن بنفشه اعتقاد دارن.وسعی می کنن اونو رواج بدن واذعان میکنم موفق هم شدن .(چون من به چشم خودم تو دوستانم از تبلیغ عنبر نسا وروغن خر ماده و...)رابه وضوح شاهدم.
یه خورده تند رفتم .?
ولی خداییش الان وقتی از مادرایی مثل من یا پدرانی مثل همسرم که متولد همون دوران هستن ( باتوجه به شهر زادگاهشون ،) سوال می پرسم :ایا حاضرین برین تو اون حالت بچه برزگ کنین، همه جواب سر بالا میدن !!!
من رک بگم :حاضرنیستم .
من به عنوان یه ده پنجاهی زاده شمال حاضر نیستم مثل قدیم زندگی کنم .
برق نداشته باشم و زیر نور چراغ گردسوز درس بخونم یا روی والر وعلاالدین غذا بپذم (وقتی کپسول گاز تموم می شد ).حاضر نیستم وقتی اب قطع میشد لباسا وظرفها رو ببرم رودخونه وبشورم تو تابستونا(خونه پدریم لب رود خونه بود )وتوزمستونا با اب برف.
یاتابستونا به خاطر اینکه خونه خاله هستش هرچی مهمونه بریزه سرمون
من فقط بشورم وبسابم وبپزم تشک بندازمو جمع کنم یا پا مو دراز نکنم وفلان لباسو نپوشم که جلو اونا پسندیده نیست ! که چی !تا مهمونایی که خودشونو صاحب خونه میدونن معذب نباشنو بهشون بد نگذره .اونم نه یه روز و دو روز یا یه هفته !!!دویا سه ماه از گرم ترین ماه سال !!!.
تازه تا یه ماه بعد از رفتن مهمونا وسایلو بشورمو جابجاکنم.
والا درسته که مهمونو مهمون داری خیلی خوبه ولی نه تا این حد !?
خودم حالا حاضر نیستم بچه هام اونجور بزرگ بشن وبه خاطر مکدر نشدن خاطر مهمان همه جور سختی رو تحمل کنن.
می دونین کیا این متنها رو می نویسن به نظرم همون مهمونا;-)
خیلی دلم پر بود انگاری باید میگفتم تا یه خورده هم که شده بعد از سی چهل سال دلم خالی میشد .،???
-
