نمی دونم چطوری با دوگانگیهای اطرافیان باید سر کرد .انگار همه به دروغ شنیدن ودروغ گفتن وتعریف وتمجید دروغی عادت کردیم .
رفتم برای گرفتن کارنامه دخترم که ناظم مدرسه یه برگه داد دستم گفت اول این برگه رو پر کنید وبعد بیاید کارنامه رو بهتون بدم .البته منصفانه باید بگم کادر مدرسه بسیار مهربان وخوشرو هستند .خلاصه اینکه رفتم وپشت میزنشستم و با یه خودکار شروع کردم به خوندن فرم مخصوص که ظاهرا ارزیابی کادر مدرسه بود منم شروع کردم به نمره دادن به معلمین بر اساس گفته ها وشنیده های دخترم از اونها .ظاهرا از نظر ناظم ودفتر دار مدرسه کار من وتوجهم به فرم نظر سنجی طول کشیده بود .که با شوخی خاصی که بیشتر شبیه کنایه بود گفتن خانوم فلانی چقدر با دقت داری به همه نمره میدی ، منم رک وراست گفتم مگه برای همین این فرمو ندادین ؟ اگه قرار بود نظرمو با دقت نگم برای چی اصلا دادین ؟(البته باهمون لحن شوخی ولبخند ملیح خودشون ) خلاصه وقتی به اسم مشاور مدرسه رسیدم ، پرسیدم مشاور کیه ؟ گفتن خانوم فلانی دیگه .گفتم نمشناسم .مادر دیگه ای که کنارم بود گفت والا خیلی کم کارن منم کار مشاورهای ازشون ندیدم .واینگونه شد که خانوم ناظم نگاهی به عامل فتنه که من باشم انداخت وگفت اه خانوما !کم لطفی نکنید ایشون خیلی پر تلاش هستن وتعرف ازاونو وکاراش و......
بعدش رو به من گفت خانوم فلانی منو که میشناسی ؟ منم با خنده گفتم اختیار دارید ، به شما بیست دادم .و صحنه روآرام ترک کردم .