
فکر شو بکن بشینی تو خونت .پستچی در بزنه بری پشت ایفون خونه وپستچی بگه خانوم فلانی بدو بیا مرغتو بگیر !!!!!
جالبه نه ؟بنظرتون بخندیم یا گریه کنیم .
خاطرات ما از پست وپستچی از کجاتا به کجا!!!!
بچه که بودم تقریبانه یا ده سالم بود که برادر بزرگم سال ۵۹رفت جنگ دقیقا همون اوایل جنک سرباز شد ورفت مادرم مرتب بهمون میگفت مواظب باشید پستی نیاد وبره !
ما حیاط بزرگی داشتیم مثل همه شمالی ها ودروازه هم ته حیاط وزنگ در هم که همیشه بخاطر بارندگی خراب بود . ما باید همیشه گوشامونو تیز میکردیم تا صدای در زدن رو از صدای بارون و شر شر ناودون وروعد وبرق وخلاصه هزار صدای دیگه تشخیص بدیم .
بعضی اوقاتم فکر میکردیم صدای در اومده ومی دوییدیم تا در رو باز کنیم که زهی خیال باطل !
خلاصه اینکه پستچی با معرفت همیشه خودش انقدر در رو می کوبید و منتظر میموند تا ما بریم ودر وباز کنیم؛ اگر هم دروازه باز بود (که مادرم بعد ها همیشه باز میگذاشت )خودش می اومد ونامه رو میگذاشت تو ایون ومیرفت بنده خدا. دیدن پستچی همیشه برای ما باعث خوشحالی بود مخصوصا ایام عید کههمراه بود با گرفتن یاارسال کارت پستال برای فامیل ودوستانی که از شهر رفته بودن وگفتن تبریک عید .(البته که تلفن بود ولی کارت پستال یه لطف دیگری داشت ).منتظر موندن وگرفتن ،کارت پستالهای رنگی خارجی وداخلی که ازفلان دوست یا فامیل. چقدر حال میداد خداییش.
مدتها بود که نقش پست وپستچی تو زندگیمون کم رنگ شده بود؛ تقریباتبدیل به خاطره شده بود .
اماجناب کرونا لطف فرمون وما رو مورد لطف خودشون قراردادن و باز هم مارو با پست وپسچی اشتی دادن .
اماحالا نقشی پر رنگ تری به پستچی ها دادهشده. چه از این بهتر که پست چی بیاد وبگه بیا مرغ اوردم .جوجه می بری یا یخ زده می خوای یا پر کنده یا شایدم زنده !!!!?