
درس تاریخ وکتاب فارسی همیشه یکی از محبوب ترین کتابها ودرسهای مدرسه ودانش اموزان بود .معلم فارسی ومعلم تاریخ هم شاید محبوب ترین وبه یاد ماندنی ترین معلم سالهای مدرسه .
یادمه وقتی درس تاریخ میشد چقدر با ولع گوش میکردیم وحتی حفظ میکردیم .
چقدر افتخار میکردیم به اسمها وکارهای بزرگمردان ثبت شده درتاریخ .
وبعدها گذاشتن اسمها انهابا افتخار روی فرزندانمون؛ برای زنده بودن وبیادموندن اون بزرگ مردان .
امروزه تاریخ رو کسی نمی نویسه یا نقاشی نمی کنه تا برای ایندگان به یادگار بمونه .بقولی دیگر کاتبی نیست .
همه چیز دیجیتال شده وهر لحظه اون توسط همه به فراخور درک وفهمش نوشته میشه .(دروغ های مجازی هم خیلی زود رو میشه وزیر خاک تاریخ گم نمیشه )
تاریخ امروز ودیروز رو توی دستمون گرفتیم وهر روز دوره میکنیم میبینیم ومی خونیم و توی همین صفحه های مجازی، که پر شده از اسمهای که هروزازصحنه روز گار حذف میشن .نه بازخم شمشیر یا گلوله یا بمباران هوایی وجنگ ،حتی نه با زلزله وسیل ،بلکه با یه بیماری قابل درمان .نه بوعلی هست ونه ذکریای رازی ونه هیچ کدومه از نامهای تاریخی .دیگه از افتخارات تاریخی خبری نیست و فقط افتضاحات که داره ثبت میشه .
دیگه قرار نیست به بچه هامون بگیم این فقط یه فیلمه وتموم شد یااینکه این پرده های مشکی ورنگی فقط یه سری پارچه نوشته شده ونقاشی شده برای نمایش تعزیه هست !
اینها اسمهای واقعیه.تاریخ صد سال یا پنجاه سال پیش هم نیست .تاریخ دیروز وپریروز وهفته پیش!! اینها انسانهایی بودن که در کنارمون ،همسایمون ،هم شهری یا هم وطنمون بودن که تا همین دیروز وپریروز با هم ودر کنا هم زندگی میکردیم واز کنار هم تو خیابون وکوچه بازار های شهر وکشورمون می گذشتیم وشاید هم گاهی یه لبخندی رد وبدل میکردیم .
چقدر درد داره دیدن پر پر شدنهاوحرف زدن درباره اونهابرای ما ادمهای عادی وپنهان کردنشون تو تاریخ !!!
چقدر عادیه این موضوع برای ادمهای جاه طلب ومنفعت طلب .اونهای که ادمها براشون مثل دونهای روی چورتکه هستن که فقط باید برای شمارش بالا وپایین برن !!!!
ایا ایندگان این نامها رو بر روی فرزندان خود خواهند گذاشت؟؟؟