کرونا خیلی پخته ترم کرده به خدا ?دوسال مدت زیادی بود.دیگه داشتم ته دیگ می شدم !!!!
گرچه اوایل خیلی سخت میگذشت اما ترس از بیماری ومرگ ناشی از اون باعث شد که خیلی از رفتار ها وکارهایی که روتین زندگیمون شده بود رو مجبور به فراموش کردنش بشیم ،مثل روبوسی سه مرحله ای توی هر دیدار (مخصوصا مهمونی های دوستانه؛که من درش ید طولانی دارم ).یا دست دادنها و...
رفتن به مهمانی های اجباری از روی رودربایسی و ناچاری ،کادوخریدنهای اجباری مخصوصا زمانی که نه پولشو داری ونه حالشو ،حرف در آوردن های بعد از اونو......
منم، تو این دوره نسبتا طولانی مثل خیلی ها دست به ابتکارات جدیدی زدم که تو بعضی هاش ،شکست خوردم. البته که تو خیلیاش هنوز تازه کارم. یه خوردشم که ول کردم چون مناسب خودم نمیدیدم ویا حالش نبود !!!!یه دوتا شم هنوز ادامه میدم وخب در حال نتیجه دادن.
اما مهمترین موفقیتم در تفکر کردم بود . حالا دقیقا میدونم با کی رفت وامد داشته باشم وبا کی نه!!
(البته درسته که باید برای خودم این شعر سعدی رو بخوانم؛
ای که پنجاه رفته است و درخوابی
مگر این پنج روز در یابی?) !
در واقع دوستان و اطرافیانم رو با دقت تمام درجه بندی کردم یا بهتره بگم دسته بندی کردم.
دسته اول :دوستانی که تواین مدت هر جوری بوده حالم رو پرسیدن وبه من لطف داشتن .
دوم:دوستانی که گاهی یا شاید یکی دوبار وقت کردن تو واتس اپ و.. یه گلی ،بلبلی چیزی برام بفرستن !
ودر نهایت :اون دوستانی که ظاهرا دوست بودن وتوی این دوسال حتی حال نداشتن به غیر خودشون به کسی دیگه هم فکر کنن !!?
خب چی شد ؟منم اونارو به طور کامل حذف کردم .
وقتی که دوباره برنامه دور همی ها دوستانم رو، برگزار کردم،تماس گرفتن که چرا دعوت نبودن یا بقول خودشون غایب بودن ؟ !! وچه سریع پیغام دادن که ،وا چرا دودستگی ایجاد شده و ما نبودیم مریم جون (دقت کنید!! مریم جون !!!کدوم جون؟?????.... )
خب منم با تفکر جدیدم خیلی محترمانه گفتم عذر میخوام،فلانی جون، ایشالا باشه وا سه یه وقت دیگه !مثل همون موقعی که تو هر مناسبتی براتون یه گلی یا متنی یا استیکری و... فرستادم وشما فقط در جواب من چیزی برام در حد( اوا مریم جون) خوبی فرستادین.
وبه قول اون شاعر معرف این دغل دوستان که میبینی مگسانند دور شیرینی .