
امروز یه کتاب از کتابهای دوم دبیرستان به اسم مبانی هنرهای تجسمی به صورت اتفاقی دیدم و شروع به خواندن کردم .از اونجا که هیچ تاکید میکنم هیچ چیز در این باره (هنرهای تجسمی)نمی دونستم به نظرم چقدر کتاب جالبی اومد .بااونکه فقط چند صفحه از این کتاب رو خوندم .بعدش شروع کردم به تمرین نقطه گذاشتن روی یه ورق .تا می تونستم جای نقطه رو توی اون صفحه جابجا کردم.
باور کنید تا حالا اینو نمی دونستم که واقعا یه نقطه تو یه صفحه چه بار معنایی وبصری رو می تونه داشته باشه !!
مثلا اگه بالا باشه به سبکی ،پایین باشه به سنگینی ،و...،?
به والا من تا حالا اگه یه ورق توش یه لک میافتاد می انداختمش دور. می گفتم کثیف شد. بدرد نمی خوره ؟؟؟??
تنها چیزی که من می دونستم اینه که بالا پایین بودن یه نقطه میتونه بار معنایی یه کلمه رو بطور کل عوض کنه!! .مثل به ونه ؛ یا چرا و چرا و خون و جون و.... واینکه حتی خوندن اون کلمه هم باید در جمله درست ادا بشه تا یه وقت معنیش فرق نکنه !!وبه تریپ قبای کسی بر نخوره ?
بعدش در ضمیر نا خوداگاهم به این نتیجه رسیدم، بی خود نیست که یکی نقاش میشه یکی خطاط ویکی هم نقال(گوینده ویا خواننده) ویکی هم نویسنده .و چرا تو دنیای امروز ما هیچکس اون یکی رو درک نمی کنه. وجابجا کردن زیر و زبر یا بالا پایین کردن یه نقطه به تیپ و تاپ هم میزنن و روی هم اسلحه میکشن وکارشون به دادگاه ،گرفتن وکیل وقاضی می کشه تا فقط بتونن همون یه نقطه جابجا شده رو درست تعبیر کنن ...?
ودقیقا به همین خاطر که روی هر حرفی از حروف الفبا علامتی یا( به قول مادر خدا بیامرزم ؛سرکشی کلاهی) و.... گذاشته میشه تا سر بقیه کلاه نره?
پس اگر که یکی میاد وتو روی یه افسر قانون میگه :اول خدا بعد قاضی بعد هم قاضی و اونقدر به خودش وشغلش بها میده !!!!!؟؟؟؟?????
از نظرنتیجه شنیداری و بصری عده های دیگه هم هستن که میگن باید همین قاضی ها و مجریان قانون رو تفسیر وتعبیر کرد وقضاوتهاشون رو قبول ندارنو میرن سراغ دیوانهای بین کشوری !!!!