بهرام خان نهاوندی

نام پدر احمد خان
فرزندان : نورالله خان و اقاخان و شکرالله خان و پری خانوم
جایگاه : از منصب داران و بزرگان و پهلوانان نهاوند در دوره قاجار
نیای بهرام خان : بهرام خان پسر احمدخان پسر تقی خان جلالوند پسر حسین بیگ پسر زکی بیگ جلالوند ( یار و هم پیمان کریم خان زند. )
منابع : کتاب های کهن دیار گیان و فرازهایی از تاریخ معاصر نهاوند و تاریخ گیان از پشت کوه تا نهاوند .
---
### صفحه اول (صفحه ۴۸۹):
کتاب جغرافیای تاریخی نهاوند
#### ماجرای گندم نهاوند
بهرامخان یکی از دلیران و شیردلان نهاوند بود. هيكل تنومند و اسب راهوارش به نام «صراحی» در منطقه معروف بود. وی در عصر ناصرالدین شاه قاجار میزیست و از وی داستانها نقل کردهاند. از جمله:
در یکی از آن سالها قحطی و خشکسالی بیداد میکرد. در تهران این قحطی به علت کثرت جمعیت قربانی بیشتری میطلبد. ناصرالدین شاه دستور میدهد گندم شهرستانها از جمله نهاوند را به تهران حمل کنند، تا تنها به این دلیل که مرکز حکومت و سلطنت شاه گزندی نبیند!
در اجرای فرمان شاه کاروانی با شترهای فراوان و افراد حکومتی به سوی نهاوند رهسپار میشوند. آنها به اجبار و ظالمانه قوت لایموت مردم نهاوند را برای حمل به تهران بار شترها میکردند. در واقع دسترنج یک سال کشاورزان، به همین سادگی، بدون توجه به نیاز حیاتی مردم این منطقه، از شهر بیرون برده میشود.
مردم سراسیمه و مضطرب نزد بهرامخان میروند و ماجرا را بیان میکنند و از او میخواهند تدبیری بیندیشد. بهرامخان به مردم اطمینان میدهد که چارهجویی خواهد کرد. وی بلافاصله اسبش صراحی را حاضر میکند و با چهارنفر از اطرافیانش به دنبال گندمها روانه میشود مأموران را در سراب باروداب در حال عبور مییابد.
بهرامخان به سرعت خود را به آنها میرساند و دستور میدهد شترهای گندم را برگردانند. اما آنها حکم شاه را نشان میدهند و امتناع میکنند. بهرامخان پرخاشکنان میگوید: شاه که از قحطی و گرسنگی مردم نهاوند خبر ندارد. بهرامخان بعد از این مشاجرهی لفظی، شمشیر خود را میکشد و با یک ضربه گردن شتر پیشاهنگ را قطع میکند. سپس در مقابل چشمهای وحشتزده و بیمناک مأموران گندمها را برمیگرداند.
---
### صفحه دوم (صفحه ۴۹۰):
در دروازهی دوخواهران نهاوند مستقر میشود و ضمن این که چندتن از معتمدین شهر را فرا میخواند، با حضور آنان همانجا گندمها را عادلانه بین مردم تقسیم میکند.
بهرامخان میدانست که مأموران شاه برای دستگیری او خواهند آمد، لذا تصمیم میگیرد خود به تهران برود. از این رو رهسپار تهران میشود و خود را دربار معرفی مینماید. به دستور دربار همانجا او را بازداشت میکنند و تحت نظر قرار میدهند. بعد از مدتی بهرامخان برای رهایی خود تدبیری میاندیشد. تقاضای رسمی میدهد که حاضر است با پهلوان یزدی، پهلوان بزرگ دربار کشتی بگیرد. ناصرالدین شاه نیز اعلام موافقت میکند و دستور میدهد یک روز معین برای این کشتی مقرر گردد.
در روز موعود شاه و درباریان و پهلوان یزدی در ارک حاضر میشوند. شاه دستور میدهد، بهرامخان نیز حاضر شود. وقتی پهلوان پایتخت چشمش به هيكل تنومند بهرامخان میافتد تعجب میکند و درحالی که به وحشت افتاده بود به شاه میگوید: پادشاها قرار ما این بود که من با یک انسان کشتی بگیرد، نه با یک غول!
ناصرالدین شاه که انتظار چنین طفره رفتنی را از پهلوان بزرگ دربار خود نداشت همانجا بهرامخان را میبخشد و به این ماجرا پایان میدهد. بهرامخان به نهاوند بازمیگردد و از این که در چنان قحطسالی برای شهر خود قدمی برداشته است احساس خوشحالی و رضایتمندی میکند. (گوینده: ابوالحسن آزاد ۸۰ ساله - نهاوندی).
کنتگندم های نهاوند کتاب جغرافیای تاریخی نهاوند