سوگند به شبنم‌هایی که از اشک سحرانگیز برگ‌ها زاده می‌شوند و به برق چشمان تو که سپیده از شرمِ آن سرخ می‌شود
سوگند به رقصِ شاخه‌ها در آغوشِ نسیم،
و سوگند به پنجره ی انتظار که هر صبح، چشمانِ من را در قابِ دلتنگی می‌کشید
و سوگند و سوگند و سوگند به سایه‌ی سکوتی که در نبودت قد کشید و یادآور پرتکراری است که منِ پس از تو ، دیگر منی ندارد ...
سورینا✍🏻
