صبح طبق معمول ساعت هشت از خواب پریدم، خواستم دوباره بخوابم ولی منصرف شدم. بلند شدم و چند تا کلمه مزخرف عجق وجق واسه داستانم ساختم که صدای بابا از پایین اومد. داشت صبحونه میخورد. منم که تازه یادم اومده بود چقد گشنمه راه افتادم پایین. یه پیاز بنفش ورداشتم خرد کردم و اول صبحی اشک و صدای هود رو به جون خریدم، برای چی؟ چون میخواستم تخم مرغ پیازی درست کنم.
با پیاز بد نباشین، به خدا خیلی سبزی... نه ،میوه... نه، گیاه...(خداایااا پیاز چیه اصلا؟) حالا هر چیه. خلاصه خیلی چیز مفید و عزیزیه. قدرشو بدونین.
وقتی داشتم صبحونه میخوردم طبق معمول جولی(عروس هلندیمون) اینقد جیغ زد که مجبور شدم از قفس درش بیارم. راه افتاد کلهاش رو کرد تو هر چیزی که فکرشو بکنین. منم مجبور شدم سریع صبحونهام رو تموم کنم تا این خانم یهو تخم مرغ پیازی نخوره بمیره.
بعد هم وقتی نشسته بودم و تلاش میکردم تکلیف کلاسم رو بنویسم، چشمش دنبال مدادم بود. نمیدونم این جونور چه علاقهای به مداد و خودکار داره آخه. در همون حین که من داشتم مینوشتم محکم با نوکش سر مدادم رو گرفته بود و با هر تکون دست من تکون میخورد. این شد که فرستادمش پیش مامان.
چند دقیقه بعد به سرم زد که یه شربت ترکیبی جدید امتحان کنم. اول هندزفریمو گذاشتم توی گوشم و پلی لیستم رو روی حالت شافل قرار دادم و یک عدد لیوان تابستونی از تو کابینت درآوردم.( من بهشون میگم تابستونی چون نازُکن و طرح دوتا نخل روشونه.) آهنگی که اومد؟ یه آهنگی از گروه کُر دختران بود مال اون قدیما. منم که رفته بودم توی فاز آواز، همزمان با ریختن نعنا های خرد شده تو لیوان داشتم میخوندم :" ای یار شیرازی رازی رازی ..." بعد همینطور که داشتم آب لیموها رو میریختم، آهنگ چشمای تمشکی مرجان فرساد اومد. چقدر من آهنگ های مرجان رو دوست دارم...
تو حال و هوای چشمهای تمشکی بودم که شربت آماده شد.
و آهنگ بعدی، "شهری با منظره اقیانوس" از انیمه سرویس تحویل کیکی بود. باورم نمیشه که چطور این آهنگ های تابستونی خودشون سر و کلهشون پیدا میشد.
رفتم اتاقم، روی صندلی پشت میز تحریرم نشستم و پاهام رو گذاشتم رو میز، کلاه جهانگردیم رو گذاشتم سرم و شربتم رو خوردم و به آهنگ زیردریایی زرد از بیتلز گوش دادم.
این مدت تابستون داشت بهم بد میگذشت؟
همیشه چند تا تیکه ابر تو آسمون هست، کم پیش میاد آسمون آفتابیِ آفتابی باشه.
پس چرا من توقع داشتم یه تابستونِ آفتابیِ آفتابی داشته باشم؟ همین الانشم داره خوش میگذره. واقعا خندهام میگیره که داشتم روزهای به این خوبی رو با چه چیزهای مزخرفی خراب میکردم. همشون به درک!
40 روز از آزادیم باقیمونده. میخوام این 40 روز رو زندگی کنم. ????♀️

به عنوان اختتامیه آهنگ مزرعه های توت فرنگی تا ابد از بیتلز رو هم گوش کنید :)
شهری با منظره اقیانوس از جو هیسایشی
پ. ن: الان ویرایش نمیدونم چندمه. تا بخوای یه نوشته توی ویرگول منتشر کنی پیر میشی. تنها دلیلی که اینجا موندم اینه که جایی شبیه ویرگول سراغ ندارم. واقعا که :/
پ. ن2: چون سایتی رو پیدا نکردم که زیردریایی زرد (yellow submarine) رو تکی گذاشته باشه، گلچین کارهای بیتلز رو گذاشتم.
پ. ن3: بیتلز بهترینه. ✌?