ویرگول
ورودثبت نام
یک عدد بهمن سامنی و دیگر هیچ
یک عدد بهمن سامنی و دیگر هیچشعر میگویم برای دلم و از دل میگویم برای شعرم ... همین شده تمام زندگی برای من سالهاست که اینگونه به انسانها فکر میکنم و جهانی بی جنگ ...
یک عدد بهمن سامنی و دیگر هیچ
یک عدد بهمن سامنی و دیگر هیچ
خواندن ۵ دقیقه·۵ سال پیش

قمیشی وجودم

از راننده خواهش می‌کنم صدایِ آهنگ را کم کند. قمیشی می‌خواند "من همون جزیره بودم"...
خودم را مشغول میکنم به کتابی که از نمایشگاه خریده ام.  صدا را کم نمی کند .یا آنقدری که من بفهمم ، کم نمی کند .
نباید "یاد تو" بیفتم امروز که آمدم نمایشگاه ، نباید ! راننده با آهنگ زمزمه می کند : " تا که یک روز تو رسیدی ،توی قلبم پا گذاشتی".
به خودم ، می‌گویم : بگو ، نگه دارد !
پیاده شو ! نمیگویم.
خط‌های کتاب را گم می‌کنم . لابد از چشمم است .
گفته بودی : "با هم می‌ریم یه دکترِ خوب. شاید قندت بالاست". گفته بودم "قند تویی"!
گفته بودی : "هشتگِ بی مزه ترین" نشسته بودیم روی چمن‌های پارک مقابلِ مصلی.
همبرگر دود خورده گاز می‌زدیم. نوشابه‌ات را سر کشیدم . گفتی "وای به حالته چیزیت باشه ، خودم می‌کشمت".
قمیشی می‌خواند :  "ابر وباد و دریا گفتن ، حس عاشقی همینه"...
شیشه رامی‌دهم پایین بادِ نرمِ بهاری می‌ریزد تویِ ماشین . راننده سر بر‌می‌گرداند عقب ، اشک‌هایم را پاک می‌کنم . می‌گوید : "همه با این آهنگ خاطره دارن مهندس ، راحت باش". دست‌های پر پشت و مویش را می کوبد روی فرمان . با آهنگ می خواند : "رفتی با قایقِ عشقت".....
سوار تله سیژِ پارکِ اِرم بودیم . زیرِ پاهامان دریاچه ، و قایق های پدالی دو نفره که شکل قو بودند. پرسیدی : "چطوریه که آدم‌ها همدیگر رو دوست دارن؟ مثلن چرا تو عاشقِ یکی از زن هایِ تویِ قایق نیستی؟ یا من دیوونه‌ی یه مردِ دیگه؟ هشتگِ معشوقه فیلسوف".
گفتم : " کفشم داره از پام در میاد . یه وقت نیفته پایین، بخوره تویِ سرِ اون مردی که بخواد تورو از من بگیره ".خندیدی ، " شیرین" ، " ترش" ، " تلخ" .
قمیشی می‌خواند : " لحظه‌های بی‌تو بودن ، می‌گذره اما به سختی". گفتم : " هیچ نمی‌تونم بی‌تو ". گفتی  : " هشتگِ خدا وقتی مصیبتی می‌ده ، صبرش رو هم می‌ده".همون‌جا ، همون‌روز ،سرِ همین‌حرفت دلم یهو ریخت . گفتم : "پس اون ترانه‌ی امید که عاشق‌کشی رسم و مرامِ خوبرویان است ، واقعیه"...
راننده می‌گوید : " تو این زندگی ، همه لااقل یه نفرو از دست دادن مهندس ، خودِ من خاطرِ کسیو می‌خواستم".
نمی‌گم عشق در نرسیدنه ! سبیلش را با لب پایینش می‌مکد. می‌گوید : " آقامون سیاوش یه آهنگِ دل داره ، بذارم حال کنیم"؟
منتظرِ پاسخم نمی‌ماند . دکمه‌ی ضبط را چندین بار فشار می‌دهد .آهنگ را می‌شناسم. یک جاییش می‌خواند : " بعدِ تو هیچ چیزی دوست داشتنی نیست".
وای ! نباید بمانم تا برسد آنجا.
می‌گویم : " من پیاده میشم". می زند کنار !
می‌گوید : " مهندس امتیاز می‌دی"؟
راه می‌افتم بین خیابان‌هایی که نمی‌شناسم. قمیشیِ درونم می‌خواند : "خیلی وقته که دلم برای تو تنگ شده".می‌خوانم باهاش . بلند ، تیز و غمگنانه . مردم سر برمی‌گردانند سمتم.
اگر بودی می‌گفتی : "هشتگِ دلتنگ ترین"...

از راننده خواهش می‌کنم صدایِ آهنگ را کم کند. قمیشی می‌خواند "من همون جزیره بودم"...
خودم را مشغول میکنم به کتابی که از نمایشگاه خریده ام. صدا را کم نمی کند .یا آنقدری که من بفهمم ، کم نمی کند .
نباید "یاد تو" بیفتم امروز که آمدم نمایشگاه ، نباید ! راننده با آهنگ زمزمه می کند : " تا که یک روز تو رسیدی ،توی قلبم پا گذاشتی".
به خودم ، می‌گویم : بگو ، نگه دارد !
پیاده شو ! نمیگویم.
خط‌های کتاب را گم می‌کنم . لابد از چشمم است .
گفته بودی : "با هم می‌ریم یه دکترِ خوب. شاید قندت بالاست". گفته بودم "قند تویی"!
گفته بودی : "هشتگِ بی مزه ترین" نشسته بودیم روی چمن‌های پارک مقابلِ مصلی.
همبرگر دود خورده گاز می‌زدیم. نوشابه‌ات را سر کشیدم . گفتی "وای به حالته چیزیت باشه ، خودم می‌کشمت".
قمیشی می‌خواند : "ابر وباد و دریا گفتن ، حس عاشقی همینه"...
شیشه رامی‌دهم پایین بادِ نرمِ بهاری می‌ریزد تویِ ماشین . راننده سر بر‌می‌گرداند عقب ، اشک‌هایم را پاک می‌کنم . می‌گوید : "همه با این آهنگ خاطره دارن مهندس ، راحت باش". دست‌های پر پشت و مویش را می کوبد روی فرمان . با آهنگ می خواند : "رفتی با قایقِ عشقت".....
سوار تله سیژِ پارکِ اِرم بودیم . زیرِ پاهامان دریاچه ، و قایق های پدالی دو نفره که شکل قو بودند. پرسیدی : "چطوریه که آدم‌ها همدیگر رو دوست دارن؟ مثلن چرا تو عاشقِ یکی از زن هایِ تویِ قایق نیستی؟ یا من دیوونه‌ی یه مردِ دیگه؟ هشتگِ معشوقه فیلسوف".
گفتم : " کفشم داره از پام در میاد . یه وقت نیفته پایین، بخوره تویِ سرِ اون مردی که بخواد تورو از من بگیره ".خندیدی ، " شیرین" ، " ترش" ، " تلخ" .
قمیشی می‌خواند : " لحظه‌های بی‌تو بودن ، می‌گذره اما به سختی". گفتم : " هیچ نمی‌تونم بی‌تو ". گفتی : " هشتگِ خدا وقتی مصیبتی می‌ده ، صبرش رو هم می‌ده".همون‌جا ، همون‌روز ،سرِ همین‌حرفت دلم یهو ریخت . گفتم : "پس اون ترانه‌ی امید که عاشق‌کشی رسم و مرامِ خوبرویان است ، واقعیه"...
راننده می‌گوید : " تو این زندگی ، همه لااقل یه نفرو از دست دادن مهندس ، خودِ من خاطرِ کسیو می‌خواستم".
نمی‌گم عشق در نرسیدنه ! سبیلش را با لب پایینش می‌مکد. می‌گوید : " آقامون سیاوش یه آهنگِ دل داره ، بذارم حال کنیم"؟
منتظرِ پاسخم نمی‌ماند . دکمه‌ی ضبط را چندین بار فشار می‌دهد .آهنگ را می‌شناسم. یک جاییش می‌خواند : " بعدِ تو هیچ چیزی دوست داشتنی نیست".
وای ! نباید بمانم تا برسد آنجا.
می‌گویم : " من پیاده میشم". می زند کنار !
می‌گوید : " مهندس امتیاز می‌دی"؟
راه می‌افتم بین خیابان‌هایی که نمی‌شناسم. قمیشیِ درونم می‌خواند : "خیلی وقته که دلم برای تو تنگ شده".می‌خوانم باهاش . بلند ، تیز و غمگنانه . مردم سر برمی‌گردانند سمتم.
اگر بودی می‌گفتی : "هشتگِ دلتنگ ترین"...

بقلم بهمن سامنی

۱
۰
یک عدد بهمن سامنی و دیگر هیچ
یک عدد بهمن سامنی و دیگر هیچ
شعر میگویم برای دلم و از دل میگویم برای شعرم ... همین شده تمام زندگی برای من سالهاست که اینگونه به انسانها فکر میکنم و جهانی بی جنگ ...
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید