
عکاسی یا فتوگرافی در لغت به معنای روش عکسبرداری است.
فتوگرافی ترکیبی از دو واژهٔ یونانی فتو به معنی نور و گرافی به معنی ثبت است و فتوگرافی به معنای ثبت نور و ایجاد تصویر است.
عکاسی دارای سه جنبهٔ علمی، صنعتی و هنری است که بهعنوان یک پدیده علمی ظهور کرد و به شکل یک صنعت گسترش یافت و همچنین جنبههای هنری در آن نمایان شد.
عکاسی بهعنوان یکی از هنرهایی است که به ثبت وقایع میپردازد و امروزه نقش عکاسی در گستره زندگی بشر غیرقابلانکار است. در عصر ما، انسان با تصویر احاطهشده است و عکاسی در زندگی خصوصی و اجتماعی ما حضوری نمایان دارد. عکسها خاطرات فراموششده ما را زنده میکنند و حوادث و اتفاقاتی که در این جهان پهناور به وقوع میپیوندند در قالب یک تصویر به معرض نمایش درمیآید.
همچنین عکاسی شیوه نگریستن ما به دنیا و خودمان را دگرگون کرده است و میتواند توانایی ما را در دیدن و مشاهده جهان اطرافمان افزایش دهد.
رِید کالانان میگوید: عکسهایمان زاده قدرت تصور، کنجکاوی، سؤالهایی که میپرسیم و در ذهن داریم، قلب، خاطرات، رؤیاها و تمام چیزهایی است که ما را میسازند.
در جنبهٔ معنوی عکاسی با برقراری ارتباط قوی با خود میتوانیم ازلحاظ تخیل نیز قوی شویم و ارتباطمان را با موضوعهای انسانی و غیرانسانی عمیقتر سازیم، از این منظر عکاسی میتواند به ابزاری برای هوشیاری و جستوجویی برای معنا بدل شود.