انکار

به دنبال یافتن خودمان هستیم ولی در دیگران به دنبالش میگردیم

به بهبود می اندیشیم و غایت را همیشه ورای آنچه هستیم میجوییم ولی از خود راه فراری نداریم

میخواهیم خود حقیقیمان را از هزارتوی پیچیده ی ذهنمان بیرون بکشیم؛ هزارتویی که خودمان ساخته ایم تا از گزند بیرون در امان باشیم

میخواهیم پنجره را بگشاییم تا بهتر نفس بکشیم ولی به نبودن پنجره حتی فکر هم نمیکنیم

جهش و تغییر دایمی را میخواهیم اما رگ و ریشه هایمان از سرطان در هراسند

روحیم و در هیچ بعدی نمی گنجیم ولی در پس هزاران در زندانی هستیم

ایمان را به سخره میگیریم و به درستی این کارمان ایمان داریم

جویای حقیقت «مطلق» هستیم اما حتی دو نفرمان توافقی بر آن نداریم

پایانی برای خود متصور نیستیم و حال آنکه پایان را از رگ گردن نزدیک تر می یابیم

نمیخواهیم بمیریم. اما میمیریم