به نام خدا.

سلام.
یه روزی یه استادِ ریاضی وارد کلاس درس ترم اولی های رشته ریاضیِ محض شد. به تعداد دانشجو ها کاغذ برداشته بود و روشان نوشته بود:
جوابِ ۴ + ۱۰ میشه چند؟
بهشان ۱۰ دقیقه هم وقت داد که جواب رو بنویسن.
بعد از ۱۰ دقیقه همه کاغذها رو جمع کرد و بعد از یه بررسی کوتاه، آماده شد برای اعلام نتایج!
خلاصه استاد که این جواب ها رو دید، شروع کرد به توضیح دادنِ قضیه.
استاد رفت پای تخته و این جمله رو نوشت:
ساعت ۱۰ صبح به علاوه ۴ ساعت، میشه ساعت ۲ ظهر!
همه دانشجو ها تعجب کردن که چطور اینجور چیزی ممکنه و این کار استادشان احتمالاً تا آخر عمر یادشان مانده باشه.
وقتی که ما میگیم «۱۴ = ۴ + ۱۰»، منظورمان واقعاً چیه؟
مثلاً فرض کنید که ما چند جور دیگه به این قضیه نگاه کنیم:
البته که این مبحث یه ربطی به یکی از بخش های علمِ بی نظیر و شیرینِ ریاضی داره به اسم Group Theory و همچنین Category Theory که من نمیخوام الان دیگه شما رو یاد خاطرات خوشی که از ریاضی دارین بندازم!
خلاصه اینکه:
بسته به اینکه اون ۳ تا چیز (یعنی عدد ۱۰ و ۴ و اون علامت جمع) نمایانگرِ چه چیزهایی باشن، جواب و دیدِ ما هم کاملاً تغییر میکنه.
حالا ما هم تو زندگی و در اثر تجارب گذشته و شرایط زندگی و جامعه و دوست و رفیق و هزار عامل دیگه، ممکنه که:
این باعث میشه که ما یه سری عقاید رو تو خودمان پرورش بدیم (اکثر اوقات بدون اینکه در عمل هم از درستیشان مطمئن بشیم) و این مجموعه عقاید روی همه جای زندگی ما تاثیر میزارن و به نوعی «اون شخصی که هستی» و «اون اوضاعی که الان داری» رو تعریف میکنن.
همین عقاید هستن که دارن هر روز تو رو تو یه جهتی رو به جلو میبرن.
مثلاً :
هنری فورد (Henry Ford) یه جمله داره که به اندازه ۱۰۰ تا کتاب سنگینه!
If you think you can do a thing or think you can't do a thing, you're right.
اگه فکر میکنی میتانی یه کاری رو انجام بدی، یا فکر میکنی نمیتانی یه کاری رو انجام بدی، (در هر صورت) درست فکر میکنی!
به هر حال، ما آدما رو اگه با دقت بررسی کنی، میبینی که چیزی جز «مجموعه ای از عقاید» نیستیم.
حالا این «مجموعه ای از عقاید» دارن هر روز تو رو به چه سَمتی میبرن؟ مثل لنگرِ تو عکسِ اول این مقاله، جلوت رو گرفتن؟
یا علی.